برچسب احمد متوسلیان

تو امانت دست ما هستی. من نمی‌تونم اجازه بدم امانتی رو که پدر و مادرت به من سپردن و انتظار دارن زنده و سالم برگرده، وقتی که بر می‌گردی ببینن بوی سیگار می‌دی، یا سیگار توی کیف و لای انگشتاته. اونوقت می‌گن این هم شد سوغات جبهه رفتنت.

هر بار که بچه‌ها به عملیات می‌رفتند، حاج احمد تا یکی دو ساعت پیدایش نبود. بارها از خودم می‌پرسیدم که کجا ممکن است برود؟ قرار بود بچه‌ها عملیات کنند، تصمیم گرفتم این بار تعقیبش کنم.

برای من تو یه تیکه نون غذا بریزین، این ظرف‌ها مال مردمه. کی به شما اجازه داده برین داخل خونه‌ مردمی که درش بازه، ظرفاشونو بردارین بیارین؟

در آن هوای گرم و در آن موقع از ظهر که تمامی نیروها از شدت گرما داخل سنگر و یا خواب بودند، حاج احمد کنار تانکر آب نشسته بود و با عشق، ظرف‌های ناهار بچه‌های قرارگاه را می شست.

محشر عجیبی در مریوان به پا شده بود. مردم شهر از شنیدن خبر عزیمت حاج احمد به جنوب، عمیقا ناراحت و ناراضی بودند.

یکی از بچه ها گفت: اگه تونست حاج همت بخوابونه حسابه! زمزمه‌ها داشت بالا می‌گرفت که حاج احمد، در برابر چشمان از حدقه بیرون زده ما، او را روی زمین انداخت و پایش را روی شکم حاج همت گذاشت و خیلی محکم گفت «یا الله، برو !» همه حساب کار دستمان آمد.

برادر جان، تموم این سخت گیری‌ها به خاطر اینه که می‌خوایم توی عملیات، حتی المقدور کمترین تلفات رو داشته باشم. منم شما رو تنبیه نکردم، کمی تمرین دادم.

روز‌های آخر عملیات فتح المبین، سپاه شوشتر یک گردان ناقص با تعداد ۲۳۳ نفر نیرو را برای کمک به تیپ ما به دوکوهه فرستاد. هر چه سلاح‌های ما فرسوده و غیرقابل استفاده بود. این گردان که آموزش خوبی هم ندیده بودند، از لحاظ سلاح سبک، مجهز بودند.