برچسب ابو وصال

همیشه برای انجام کارها داوطلب بود. بنیه قوی و سالمی داشت که او را سرحال نگه می داشت تا وظیفه خادمی‌اش را به نحو مطلوبی انجام دهد.

مخلصانه به خادمی‌اش می رسید و ناله و شکایتی از سختی‌ها نمی‌کرد و محبتش نسبت به دوستان از ته دل بود.

یک سال قبل از اعزام به سوریه از من سوالی پرسید که دو هفته تمام با روح و روان من بازی کرد.

از سوریه تماس گرفت و گفت که می‌خواهد با دایی بزرگش صحبت کند. خیلی به او علاقه داشت.

این قابلیت را داشت که بتواند در هر پستی قرار بگیرد و از عهده وظیفه‌اش خوب بربیاید. سربازی بود که هر فرماندهی آرزویش را داشت.

خودش خیلی به ظاهرش می‌رسید و می‌گفت بچه مذهبی باید خوش تیپ باشد و به ظاهرش برسد

می‌گفت که خودت برو وارد جریان شو. برو مدافع شو. من تعجب کرده بودم که مدافع شدن را به عمل می‌دانست نه به شعار.

اگر بیت رفتی و حضرت آقا را دیدی، عوض من هم نگاهش کن؛ به جای من کیف کن؛ به جای من حسین حسین بگو و به نیابت از من گریه کن.