برچسب ابو وصال

هر سال محرم‌ها و ایام فاطمیه بیت حضرت آقا می‌رفتیم. گاهی با مادر و گاهی دو تایی با هم. در دوران دبیرستان، دهه دوم ایام فاطمیه را خودش تنهایی می رفت.

اوایل که وارد دانشگاه شده بود، از طرف آیت الله امامی کاشانی یک عبا هدیه گرفته بود. از داشتن این هدیه، آن قدر ذوق کرده بود که بارها دیدم آن را می‌بوسید.

به چادر و حجاب خیلی حساس بود. تأکید داشت که ایراد چادر مگر چیست که این زن‌ها سرشان نمی‌کنند.

در مقتل‌ها و مدح‌ها و سخنرانی‌ها وقتی از افتادن روسری از سر حضرت زینب (س)، از کوبیدن سر بانو به محمل و خونین شدن پیشانی و پریشان شدن موها و کنار رفتن حجابشان گفته می‌شد، اصلاً باور نمی‌کرد.

هیچ گاه مستقیم به نامحرم نگاه نمی‌کرد و به شدت مقید و چشم پاک بود. اوقاتی که در مهمانی‌های خانوادگی بود اگر بانوان حضور داشتند حریم شرعی را رعایت‌ می کرد.

عاشق امام حسین (ع) بود. تا اسمش را می شنید، منقلب می شد. شور حسینی همیشه در وجودش شعله ور بود. طوری که خواهرش به او گفت که عاشق شده‌ای؟! او جواب داد: عشق فقط یک کلام... حسین علیه السلام.

سخنان رهبری را گوش می داد و پیگیری می کرد. پرینت‌شان را می‌گرفت و زیر سخنان ایشان خط می‌کشید اگر به اینترنت دسترسی نداشت، روزنامه می‌خرید. می‌نشست و با دقت مطالعه می کرد.

همیشه به او می‌گفتم که هیچ توقعی ندارم، جز اینکه واجبات را انجام دهد و محرمات را ترک کند. حتی مستحبات را نمی‌خواهم انجام بدهد، این دو کار را بکند. واقعا به این دو مورد رسید و الگو و سرمشق زندگیش بود و به آن‌ها عمل می‌کرد.