مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
هوتن شکیبا در برنامه فوتبال 360 ، از وضعیت سانسورهای سلیقهای فیلمها و سریالها گلایه کرد و گفت به خاطر اعتراض به حجم سانسورهای «لیسانسهها» یک سال ممنوعالکار بوده است. او ابراز امیدواری کرد که فیلم «صبحانه با زرافهها»، اثر جدید سروش صحت، با حجم بالایی از اصلاحاتی که به آن وارد شده، تبدیل به فیلم کوتاه نشود
سما بابایی | آغاز راه بهرام رادان در دنیای بازیگری با شور عشق همراه شد، فیلمی که میتوان آن را سرشار از کلیشههای رایج دانست؛ اما او طی این سالها در انتخاب نقشهایش هوشمندی خاصی به خرج داد و سعی کرد به کلیشهها پایبند نباشد. او از ژانرهای مختلف استقبال کرده و تجربههایی در نقشهای پیچیده، درونگرا و حتی چالشبرانگیز داشته است. یکی از مهمترین ویژگیهای بازیگری او، توانایی درک و تحلیل عمیق شخصیتها است. از سنتوری که در آن نقش یک موسیقیدان سرخورده را ایفا کرد، تا گاوخونی که او را در نقش یک مرد جوان در مواجهه با بحرانهای وجودیاش نشان میدهد، رادان همواره به عمق نقشهایش نفوذ میکند و دراماتیکترین لایههای آنها را به تصویر میکشد. سنتوری را میتوان نقطه عطفی در کارنامهی او دانست؛ نقشی که نه تنها تواناییهای بازیگریاش را به چالش کشید، بلکه او را به یکی از بازیگران مطرح دههی ۸۰ خورشیدی تبدیل کرد. این فیلم به کارگردانی داریوش مهرجویی، روایتگر داستان مردی است که در تلاطم عشق و اعتیاد، زندگیاش رو به ویرانی میرود. رادان با قدرت درک و اجرای دقیق این نقش، توانست تصویری واقعی و گیرا از شخصیتی درگیر با رنجهای درونی و اجتماعی ارائه دهد. او توانست این شخصیت را با بیانی شاعرانه و دردناک به نمایش بگذارد، به گونهای که تماشاگر با هر لحظه از فیلم با او همدل شود و غم او را در عمق جان خود حس کند. رادان به مرور از نقشهای کلیشهای فاصله گرفت و به سراغ شخصیتهایی رفت که همگی به نوعی چالشهای خاص و پیچیدهای را با خود به همراه دارند. برای نمونه، در فیلم بیپولی به کارگردانی حمید نعمتالله، او در نقشی متفاوت و طنزآمیز ظاهر شد؛ نقشی که بازتابی از وضعیت اجتماعی و اقتصادی جامعه بود و او را به عنوان بازیگری انعطافپذیر و ماهر تثبیت کرد. علاوه بر استعداد بازیگری، بهرام رادان در عرصههای دیگری چون تهیهکنندگی و حتی موسیقی نیز به تجربه پرداخته است.
تیزر فیلم سینمایی «ابلق» به کارگردانی نرگس آبیار در دومین روز از سیونهمین جشنواره فیلم فجر رونمایی شد.
فیلم «ابلق» نرگس آبیار فیلم پوچی نیست، اما یک هیچستان واقعی است. یک موقعیت بههمریخته که همهچیز دارد و هیچچیز ندارد.
نرگس آبیار گفت: اصولا نماد در تمامی کارهای من وجود دارد به تعییری اشیا در فیلم تفسیری را ایجاد میکند و معمولا من این عناصر را در فیلمهایم به کار میگیرم.
میلاد دخانچی در مطلبی که در شماره اول نشریه «نقدنوشت» منتشر شد، درباره سه فیلم «روشن»، «ابلق» و «مامان» نقدی به رشته تحریر درآورد.
سیدعلی سیدان در مطلبی که در شماره دوم نشریه «نقدنوشت» منتشر شد، درباره دو فیلم «بی همه چیز» و «ابلق» نقدی به رشته تحریر درآورد.
«ابلق» همانگونه که از نامش برمیآید یک عنوان بسیار هوشمندانه برای یک داستان باردار زنانه است که بناست دو داستان را در دل هم روایت کند؛ درست مانند زن بارداری که دو نفر را در یک قاب انسانی قرار میدهد.