برچسب آموزش مجازی

بوی نان پنیر و خیار له‌شده کف کیف، صدای جیغ بچه‌ها موقع خوردن زنگ آخر، استرس و دل‌شوره موقع تقلب گرفتن در امتحان، هیجان برای خوردن ناهارهای دورهمی در حیاط مدرسه، قهر و آشتی‌های دوستانه، دعوا بر سر رشته‌های انسانی و تجربی و ریاضی، ذوق برای خرید کیف و کفش قبل از آمدن مهرماه، دید زدن معلمان در دفتر مدرسه، خنده و شادی و بازی و حرف‌های درگوشی، همه و همه این تجربه‌ها دارد تبدیل به خاطره می‌شود. 

با به هم ریختن نظم آموزش در نظام آموزشی کشور به‌واسطه شیوع کرونا، نظم نظام آموزش استثنایی کشور نیز دچار مشکل شد؛ ازاین‌رو با نزدیک‌شدن به آغاز سال تحصیلی جدید ستاد کرونای کشور و وزارت آموزش‌وپرورش طی دستورالعملی سناریوهای خود را درزمینه نحوه آموزش مدارس استثنایی اعلام کردند. رئیس اداره آموزش‌وپرورش استثنایی استان اصفهان نیز در گفت‌وگو با اصفهان زیبا از سناریوهای مختلف این اداره برای گروه‌های مختلف دانش آموزان دارای معلولیت خبر داد و گفت: «ما با هماهنگی سازمان آموزش استثنایی و ستاد کرونای کشور این فرایند را به‌صورت متمرکز برنامه‌ریزی و هماهنگ کرده‌ایم و با توجه به وضعیت‌های مختلفی که برای استان پیش خواهد آمد، سناریوهای مختلفی برای طیف متنوع دانش آموزان و والدین آن‌ها خواهیم داشت.»

دردسرهای امیرحسین، پسر 15ساله از زمانی که سروکله کرونا پیدا شده، روزبه‌روز بیشتر و بیشتر می‌شود و مشکلاتش چند برابر. او که تا پیش‌ازاین سعی کرده بود کارهای شخصی و فعالیت‌های روزانه‌اش را با استفاده از زبان اشاره خودش و به‌تنهایی انجام دهد، حالا با مشکل روبه‌رو شده است: «در مکان‌های عمومی چون ماسک به صورت دارم، نمی‌توانم منظورم را به خوبی به دیگران بفهمانم؛ برای مثال، چند روز پیش در اتوبوس می‌خواستم از کسانی که کنارم حضور داشتند آدرس بپرسم و بدانم که در چه ایستگاهی باید پیاده شوم. آن روز اتفاقا کاغذ و قلم و گوشی همراه هم دنبال نبود و مجبور بودم با ایماواشاره دیگران را متوجه منظورم کنم و ماسکم را پایین بدهم.»

اماواگرهای آموزش مجازی حالا و در شرایطی که بیش از یک ماه از آغاز سال تحصیلی می‌گذرد، همچنان ادامه دارد و معلمان و دانش‌آموزان را با چالش‌های زیادی روبه‌رو کرده و باعث سرگردانی آن‌ها شده است. به نظر می‌رسد وعده‌ووعیدها در رابطه با رفع اشکالات سامانه «شاد» نیز تاکنون راه به‌جایی نبرده و نمی‌تواند پاسخ‌‌گوی نیازهای گروه‌های آموزشی باشد؛ درحالی‌که مهدی شرفی، سرپرست مرکز برنامه‌ریزی و فناوری اطلاعات وزارت آموزش‌وپرورش، دو سه ماه مانده به آغاز سال تحصیلی درباره مشکلات پیش‌آمده برای دانش‌آموزان و معلمان در اپلیکیشن «شاد» در گفت‌وگو با رسانه‌ها از رفع اشکال‌ها و ایرادهای این اپلیکیشن آموزشی خبر داده بود:

با شیوع ویروس کرونا در کشور، یک شبکه آموزشی به نام «شاد» نیز در میان نظام‌آموزشی پیدا شد. این شبکه که در اردیبهشت 99 افتتاح شده و بنا بود به بزرگ‌ترین «شبکه اجتماعی دانش‌آموزی» طی دوران حاضر مبدل شود، از همان ابتدای کار، به دلیل مشکلات ساختاری مشتری‌ریز شد. این در حالی بود که ایسنا، طبق آخرین آمار اعلام شده در 7 آذر 99، تعداد اعضای این شبکه را «۱۱۰ هزار و ۹۷۹ مدیر، ۱۲ میلیون و ۲۸۶ هزار و ۱۹۳ دانش‌آموز و ۷۰۶ هزار و ۳۴۲ معلم» عنوان کرد، درحالی‌که وزیر آموزش و پرورش «از عدم دسترسی نزدیک به 5 میلیون دانش‌آموز به این شبکه» خبر داد و معاون آموزش ابتدایی این وزارتخانه بنابه گزارشی از شرق «معترف شده بود که تمام اما و اگرهایی که نسبت به این شبکه وجود داشت، درست بود.»

رویکرد نوشتن اپلیکیشن‌ها و طرح‌های فناورانه بومی در کشور ما سابقه دیرینه‌ای دارد که به امروز و فردا هم ختم نخواهد شد. به‌عنوان مثال، پروژه‌های مهمی در کشور ما مانند لینوکس ملی، ایمیل ملی، موتور جست‌وجوی ملی و پیام‌رسان ملی مطرح بوده است که متاسفانه بعد از صرف بودجه‌های چند میلیاردی نه‌تنها به ثمر ننشسته است که باعث انتقادات گسترده جامعه فناوری شده است.