وقتی فرش قرمز جشنوارههای بینالمللی از ویترین معرفی سینما به تریبونی برای بازنمایی سیاسی ایران تبدیل میشود، دیگر نمیتوان اتفاقات روی این فرش را صرفاً یک انتخاب هنری دانست؛ جایی که برخی فیلمها و چهرههای ایرانی، همزمان با دریافت تشویق و تحسین، روایتی همسو با تصویر مطلوب جریانهای ضدایرانی ارائه میکنند.
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، مسئله فقط یک فیلم، یک بازیگر یا یک جشنواره نیست. ماجرا زمانی جدیتر میشود که بخشی از تولیدات موسوم به سینمای زیرزمینی یا آثاری که خارج از سازوکار رسمی تولید و نمایش سینمای ایران شکل گرفتهاند، در مسیر جشنوارههای خارجی قرار میگیرند و در آنجا به عنوان تصویری از «ایران» عرضه میشوند.