به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛علیرغم گذشت یک قرن از آغاز سلطنت استبدادی پهلوی اول در ۹ آبانماه سال ۱۳۰۴، هنوز هم عدهای نسبت به برخی از واقعیات مسلم تاریخی در این برهه از تاریخ ایران آگاه و آشنا نمیباشند. در میانه این ناآگاهی و ضعف حافظه تاریخی نیز، رسانههایی از جمله بیبیسی فارسی و رسانه سعودی ایراناینترنشنال تلاش داشتهاند تا حکومت رضاخان بر ایران را سفیدشویی کنند.
اما با این وجود، نگاهی به تاریخ عیان میسازد که این زمانه برخلاف پروژههای نوستالژیگرایانه، نهتنها سفیدشونده نیست بلکه بیش از هرچیز دورانی است از استبداد و اختناق که نهایتا با حمله متفقین به ایران، آن هم با وجود اعلام بیطرفی، به تبعید رضاخان به جزیره «موریس» منجر شد. در حقیقت اگرچه استبداد و دیکتاتوری تا انقلاب اسلامی سال ۵۷ در ایران باقی ماند، اما رضاخانی که با کودتای انگلیسیها در ایران به قدرت رسید، با خواست همان اجنبیها از ایران رفت و سلطنت از وی به فرزندش محمدرضا رسید که خود دورانی پر فراز و نشیب از تاریخ ایران بود.