به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ انتشار بخشهایی از مصاحبه اخیر رضا ربع پهلوی، پرده از واقعیتی تلخ، تکاندهنده، اما کاملاً آشنا در رفتار سیاسی این خاندان برداشت. او در اظهاراتی بیسابقه و تاملبرانگیز، با افتخار ادعا میکند: «یکی از دلایل عمده برخورد جهانی با ایران به ویژه حمله آمریکا و اسرائیل حاصل سفر ۲ سال پیش من به اسرائیل بود» این اعتراف عریان به زمینهسازی، ترغیب و لابیگری برای تجاوز نظامی به خاک یک کشور، نه یک لغزش زبانی ساده یا اشتباه تاکتیکی، بلکه نقطه اوج یک استراتژی سیاسی دیرینه است؛ راهبردی بنیادین که در آن، کلید رسیدن به قدرت نه در اراده ملت و خیابانهای تهران، بلکه در اتاقهای تاریک پایتختهای غربی و دالانهای امنیتی تلآویو جستوجو میشود. این اظهارات نشان داد که برای جریان ورشکسته پهلوی، جغرافیای ایران و جان شهروندان آن، تنها مهرههایی در شطرنج معامله با بیگانه هستند.
از ویترین نمایشی جورجتاون تا دالانهای تلآویو!
برای درک دقیقتر این رویکرد، نیازی به واکاوی تاریخ دور نیست؛ بررسی موشکافانه رفتار سیاسی رضا پهلوی از پاییز ۱۴۰۱ تاکنون، مسیر روشن این استحاله و سقوط مفرط را به تصویر میکشد.