به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو ؛ در طی سالیان اخیر، دشمنان ایران یعنی آمریکا و رژیم صهیونیستی تصور میکردند که ایران به بازیگری «پیشبینیپذیر» تبدیل شده و در صورت تهاجم به آن، واکنشی منفعلانه خواهد داد. از سوی دیگر، به دلیل آشوب در دیماه، ادراک دیگری در آنها وجود داشت که با یک ترور بزرگ میتوان نظام سیاسی در ایران را به نظامی مطلوب آمریکاییها مبدل ساخت و یا در حداقلیترین حالت آن را به تسلیم وادار کرد.
براساس همین محاسبات غلط بود که ترامپ با فشار تلآویو به ایران با امید کسب یک «پیروزی بزرگ» حمله کرد، اما این حمله با جنگ منطقهای و تسلیمناپذیری ایرانیان به چیزی جز «شکستی عظیم» منتج نشد. امری که این محاسبات را برهم زد نیز باید در مثلث پیشبینیناپذیری ایران جستوجو بشود؛ حضور مردم در خیابان، تنگهای تحت کنترل و موشکهایی که اهدافشان سراسر منطقه را دربرگرفت.
تغییر الگوی دفاعی