یافتههای جدید نشان میدهد انسانهایی که به صدسالگی میرسند، در سنین ۶۰ سالگی در مقایسه با سایر همسالان خود که به صدسالگی نرسیدند، سطوح پایینتری از گلوکز و اسید اوریک و کراتینین داشتهاند.
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، وبگاه سایِنس اَلِرت در گزارشی آورده است:
صدسالهشدن زمانی پدیدهای نادر بود؛ اما اکنون رواج بیشتری یافته است. در واقع، صدسالهها سریعترین گروه در حال رشد جمعیت جهان هستند که تعدادشان تقریباً از دهه ۱۹۷۰ میلادی به بعد، در هر دهه دو برابر شده است. با این حال، کشف رازهای پشت این طول عمر استثنایی، کار سادهای نیست و مستلزم فهم تعامل پیچیده استعداد ژنتیکی و عوامل سبک زندگی در طول عمر فرد است.