در سایههای شهر، امپراتوری خاموشی بر پایهی آنچه ما دور میریزیم بنا شده است؛ امپراتوریای که در آن، ارزش یک گوشی موبایل سوخته از یک تکه سنگ طلا بیشتر است و زندگی انسانها، ارزانترین کالا برای معامله بر سر این طلای کثیف محسوب میشود.
به گزارش خبرنگار دانش و فناوری گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، در ادبیات مدرن اقتصادی و زیستمحیطی، اصطلاح طلای کثیف به شکلی فزاینده برای توصیف ارزش اقتصادی عظیم و پنهان موجود در زبالههای شهری و صنعتی به کار میرود. این اصطلاح، به یک پارادوکس بنیادین اشاره دارد: موادی که جامعه آنها را به عنوان زائدات بیارزش و دورریختنی تلقی میکند، در واقع زیربنای یک امپراتوری مالی چند صد میلیارد دلاری را تشکیل میدهند که بخش بزرگی از آن در سایه اقتصاد غیررسمی و ساختارهای مافیایی فعالیت میکند.
در ادامه با تحلیل پنج حقیقت کلیدی، لایههای پنهان این صنعت را آشکار میسازیم و به بررسی تقاطع پیچیده میان فناوریهای بازیافت، ساختارهای اقتصادی پنهان و پیامدهای اجتماعی-زیستمحیطی آن میپردازیم.
۱. کالبدشکافی یک امپراتوری مالی،فراتر از سطل زباله