به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ نشانههای تازه در رفتار جریان سلطنتطلب حاکی از آن است که این گروه دیگر صرفاً به بازی با واژههای سیاسی بسنده نمیکند و به سمت اقدامات عملی و خشونتمحور حرکت کرده است. نقطه آغاز این تغییر، سخنان رضا پهلوی در گردهمایی تورنتو بود؛ جایی که او آشکارا از «تشکیل و گسترش گروههای کوچک مبارزه» سخن گفت. این جمله به سرعت در رسانههای وابسته بازتاب یافت و بهعنوان اعلام ورود رسمی به مرحله «درگیری نهایی» تعبیر شد. پس از آن، صفحات سلطنتطلب با هماهنگی چشمگیر شروع به انتشار محتواهایی درباره «تیمهای شناسایی»، «هستههای مسلح» و «عملیات شهری» کردند؛ روندی که از نگاه ناظران نشاندهنده وجود یک شبکه سازمانیافته و نه صرفاً اقدام فردی است. کارشناسان این مسیر را یادآور تجربه گروهک منافقین در دهه شصت میدانند.
در کنار تغییر لحن پهلوی، فعالیتهای سیاسی او نیز طی ماههای اخیر بهطور آشکار با راهبردهای رژیم صهیونیستی همپوشانی پیدا کرده است. سفر رسمی او به اسرائیل، دیدار با مقامات ارشد و حضور نمایندگانش در بیتالمقدس همراه با مواضع همسو با عملیاتهای تلآویو، نشان میدهد سلطنتطلبان خود را بخشی از یک پروژه امنیتی منطقهای تعریف کردهاند. تحلیلگران امنیتی معتقدند تلآویو پس از ناکامی در جنگ ۱۲ روزه، به دنبال نسخهای تازه برای بیثباتسازی ایران است؛ نسخهای که در آن ایجاد «آشوب مسلحانه» در داخل کشور پیششرط هرگونه اقدام خارجی تلقی میشود. در این چارچوب، سلطنتطلبان نقش رسانهای–اجتماعی و گروههای تجزیهطلب نقش میدانی را برعهده دارند.