گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو-سارا عاقلی، همه ما متولد آذر هستیم؛ 16 آذر سال 32. یک روز پاییزی حول
و حوش ساعت 10 و نیم صبح در دانشکده فنی دانشگاه تهران به دنیا آمدیم. درست میان
خون و فریاد پدرانمان. میان زجه های دردناک والدینی که ما را به دنیا می آوردند،
ما، جنبش دانشجویی متولد شدیم.
دوشنبه، شانزدهم، حال و هوای دانشگاه مثل همیشه نبود. از
همان ابتدای صبح که دانشجویان وارد شدند وحشت و غیر عادی بودن را به چشم می دیدند.
چند روزی دانشگاه به همین وضع بود. درست از اواخر آبان که خبرِ سفرِ نیکسون، معاون
رئیس جمهور آمریکا منتشر شد؛ هم بازار تظاهرات کرد هم دانشگاه. اما وضعیت این دو
متفاوت بود. چند بار با تخریب و غارت اموال اعتراض ها در بازار کمرنگ شد اما
دانشگاه دست بردار نبود؛ با هیچ ابزاری نمی توانستند آن را ساکت کنند. حکومت هم
این چموش بودن را درک کرده بود. دانشگاه هم سنگر اصلی مبارزات ملی و حمایت از دکتر
مصدق محسوب می شد و هم منتقدِ اصلی علیه حضورِ نماینده آمریکا در ایران به عنوان
عامل کودتای 28 مرداد.