یک استاد دانشگاه قم گفت: قرار نبود که قطرهای از دریای میلیونی عاشقان امام حسین(ع) در پیادهروی اربعین باشم؛ اما وقتی سیدالشهدا (ع) بطلبند تمام کائنات دست به دست هم میدهند تا خواسته فخر عالم امکان، محقق شود، پایم را در شلمچه و دلم را در ضریح شش گوشه حضرت ارباب(ع) جا گذاشتم.
گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، از پله های قرارگاه خاتم که پایین می آمدم، هزار فکر و خیال درباره اینکه چگونه می توان خادم الحسین (ع) در فضای مجازی بود؛ به ذهنم هجوم آورد، امکانات و نیروهایمان در حد صفر بود، گاه ناامیدی چیره می شد اما هدفمان را والا می دانستیم.
شاید اگر چوب عصای استاد به چادرم گیر نمی کرد، متوجه حضور ایشان نمی شدم، علی الظاهر چهل سال بیشتر نداشت، با آرامش، ذکر می گفت و نجوا می کرد، سئوالی در ذهنم نقش بست؛ چرا یکی از پاچه های شلوارشان کوتاه است، چه پیامی به مخاطبشان القا می کنند؟