مریم مهدیان، فرمانده سابق خادمان یادمان هویزه در گفتگو با خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» در ایلام، بیان کرد: چند سال است که خداوند متعال توفیق خدمت به شهدا و کار برای آن ها را به بنده تفویض کرده است، از اینکه فرصتی پیش آمده تا بتوانم آنچه را که در دل دارم واگویه کنم؛ شاکر هستم، از پروردگار متعال استعانت دارم که به آشوب دل ما نسبت به خط سرخ شهادت و شهدا روز به روز اضافه کند؛ ما آرامش نمی خواهیم.
وی افزود: در هشت سال دفاع مقدس چند صد عملیات های ضعیف و قوی توسط رزمندگان ایرانی انجام شد که در این میان ۶۴ عملیات اهمیت فراوان داشتند؛ اما مردم با نام ۱۲ عملیات بزرگ آشنا هستند زیرا برای انجام هر عملیات عظیم چند عملیات کوچک و حاشیه ای به منصه ظهور می رسید، کربلای چهار نیز یکی از عملیات هایی بود که ۱۶ روز پیش از کربلای ۵ در تاریخ چهارم دی ماه ۱۳۶۵ با رمز یا محمد رسول الله (ص) و با حضور ۵۰۰ گردان آماده و مسلح به وقوع پیوست، این عملیات قرار بود به دلیل تبحر رزمندگان کشورمان در پاتک های شبانه در ساعت ۲۲:۳۰ انجام شود، ارتش بعث عراق در انجام عملیات های شبانه زبون بود، هدف از برپایی کربلای ۵ و ۴ دسترسی به بصره به عنوان یکی از مهمترین استان های عراق و اشرافیت بر محور نفت این کشور بود.
فرمانده سابق یادمان هویزه با اشاره به اینکه در کربلای ۴، سه محور برای نفوذ در خاک دشمن ترسیم شد، تصریح کرد: حمله در دو محور هور و فاو به علت ضعف مهمات نظامی کنسل شد، محور سوم یعنی منطقه ابوخطیب در شلمچه که دارای موانع طبیعی و مناسب برای کمین گیری بود انتخاب شد، نقطه عطف تمام عملیات های آبی جانسپاری غواصان می باشد به این موضوع آنچنان که شایسته شهدای غواص است پرداخته نشده، این طیف از رزمندگان مورد غفلت و بی مهری قرار گرفته اند، رزمندگان غواص در بین گردان های مختلف از بین سنین ۲۵ تا ۱۴ سال و با داشتن قابلیت در حوزه های؛ توانایی جسمانی بالا، پتانسیل منحصر به فرد در کار با اسلحه و چاقو، خط شکنی، خنثی سازی مین، رزمی کار بودن، عاری از ابتلا به هرگونه بیماری و غیره انتخاب می شدند، این رزمنده ها حداقل به مدت شش ماه در آب های سرد بهمنشیر دوره دیدند، عملیات های ساختگی که این غواصان گذرانده بودند آمادگی جسمانی ایشان را ارتقا بخشیده بود.