دسته دین ، حوزه و اندیشه

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی خانه اندیشمندان علوم انسانی، در نشست «از پیروزی در خرمشهر تا مقاومت در تنگه هرمز» سردار مرتضی قربانی با موضوع خاطراتی از فتح خرمشهر و درس هایی برای امروز، دکتر فرهاد درویشی با موضوع آزاد سازی خرمشهر و کنترل تنگه هرمز؛ شباهت ها و تفاوت ها، دکتر یحیی نیازی با موضوع استمرار خطاهای محاسباتی در باره ایران از خرمشهر تا تنگه هرمز، دکتر محمد منصورنژاد با موضوع درس ها از فتح خرمشهر برای جنگ رمضان و دکتر خسرو قبادی با موضوع قدرت نرم در برابر سخت:اکسیر مقاومت در جنگ های تحمیلی اول تا سوم سخنرانی خواهند کرد. 

بر اساس این گزارش مدیر نشست دکتر امیرهوشنگ میرکوشش است. این نشست روز یکشنبه ۳ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۲۰ در فضای مجازی برگزار می شود و علاقمندان می توانند از طریق لینک زیر(ورود با گزینه مهمان) در این نشست حضور به هم رسانند:

https://www.skyroom.online/ch/hossein۵۰۹۲۸۱۱/iranianhht

خانه اندیشمندان علوم انسانی این نشست را تدارک دیده است. 

گروه اندیشه: دکتر محمدرضا تاجیک در سایت مشق نو، یادداشتی نوشته با عنوان «جهان به‌مثابه اردوگاه» که در آن تلاش می کند با ابتناء نظریات آگامبن، وضعیت کنونی جهان و نوع تخاصم و جنگ آمریکا علیه ایران را توضیح بدهد. این مطلب را در ادامه می خوانید: 

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین،  نویسنده این یادداشت مدعی است نهاد قدرت و دانش سیاست در ایران پس از پیروزی انقلاب به‌رغم مسئولیت اخلاقی، نهادی، حرفه‌ای و علمی بیش از آنکه مروج جامعه‌پذیری صلح در مناسبات انسانی، اجتماعی، محلی، منطقه‌ای و بین‌المللی و نیز در سطوح علمی و دانشگاهی باشد، متأثر از فضای سیاسی-ایدئولوژیک در ایران این دوران و نیز به دلیل بن‌مایه‌های ذهنی و پایگاه اجتماعی و فرهنگی رهبران نظام جدید خود یک طرف دعوا شده است؛ به طوری که هم نهاد قدرت و جریانات سیاسی اصلی حاکم و هم نهاد رسمی دانش سیاست که از مجاری شورای انقلاب فرهنگی و وزارت علوم رسمیت می‌یابند، مروج جامعه‌پذیری ناصلح شده‌اند و به صور مختلف خشونت آشکار و نهانی را در روح و فکر جامعه ملی و جامعه علمی علوم سیاسی کشور وارد کرده‌اند که در طول چهار دهه اخیر کم‌وبیش این مسیر پیگیری می‌شود.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا در قم،  حجت‌الاسلام حمید پارسانیا در آئین افتتاحیه کتابخانه و هسته پژوهشی دکتر عماد افروغ که به همت دانشگاه باقرالعلوم(ع) و همکاری مؤسسه فکری و معرفتی عماد افروغ در دانشگاه باقرالعلوم برگزار شد، بیان کرد: شخصیتی مثل افروغ، کنشگری فعال در زمانه خودش بود. این کنشگری باید ادامه پیدا کند و نباید در یک مقطع بماند. این کنشگری مخصوص او نیست؛ مثلا دکتر شریعتی در تاریخ معاصر فعال، زنده و کنشگر بود.

گروه اندیشه: مقاله ای برگرفته از گزارش «چگونه با نابرابری اقتصادی مقابله کنیم؟» در شمارۀ ۳۷ مجلۀ ترجمان منتشر شده است. این مقاله با تکیه بر پژوهشی جدید از مؤسسه «سانتا فه»، کلیشه مخفی‌کاری اقتصادی را به چالش می‌کشد. یافته‌ها نشان می‌دهند همگنی معاشرتی و بی‌خبری طبقات از یکدیگر، بازتوزیع ثروت را قفل می‌کند. بر اساس این مدل آنلاین، وقتی فقرا ثروت‌های افراطی را به چشم ببینند، رادیکال شده و به نرخ‌های مالیاتی بالا رأی می‌دهند، در حالی که جداسازی فیزیکی و ساختاری مرفهان، صرفاً به بی‌تفاوتی فقرا و تثبیت نابرابری می‌انجامد. این مطلب را در ادامه می خوانید:

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی خانه اندیشمندان علوم انسانی، در نشست «جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران؛ نقش موزه ها در تاب آوری ملی و صلح و همبستگی جهانی» سید محمد بهشتی، احمد محیط طباطبایی، لیلا خسروی، جبرئیل نوکنده، فاطمه داوری سخنرانی خواهند کرد.  مهرشاد کاظمی دبیر این نشست است. 

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی انجمن روانشناسی اجتماعی ایران، با حکم انجمن، دکتر احمدرضا فتوت – پژوهشگر پسادکتری روانشناسی سیاسی، دکتری روانشناسی صنعتی-سازمانی و روانسنجی، و مشاور ارشد کسب‌وکارها با ۳۰ سال تجربه – به عنوان مدیر این گروه منصوب شد.

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، الهام عبادتی نوشت: در جهانی که هر روز بیش از گذشته زیر سایه الگوریتم‌ها، داده‌ها و ماشین‌های هوشمند قرار می‌گیرد، دیگر بحث درباره هوش مصنوعی فقط یک موضوع فناورانه یا تخصصی نیست. هوش مصنوعی حالا به مسئله‌ای اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و حتی اخلاقی تبدیل شده است؛ پدیده‌ای که از نظام‌های آموزشی و رسانه‌ها گرفته تا اقتصاد، جنگ، دموکراسی، روابط انسانی و آینده کار را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در چنین شرایطی، کتاب «هوش مصنوعی کمک می‌خواهد» که با ترجمه اسماعیل یزدانپور از سوی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات منتشر شده، تلاشی جدی برای بیرون آوردن بحث هوش مصنوعی از انحصار مهندسان و شرکت‌های فناوری و تبدیل آن به موضوعی عمومی است؛ موضوعی که همه ما، چه بخواهیم و چه نه، در آینده آن سهیم هستیم.