دسته فرهنگ و ادب

تاملی بر دستور عارف برای کاغذ نشر و مطبوعات/ دهه‌اش گذشته مربی!

آیا تخصیص ۴۰ میلیون‌دلار برای حوزه مکتوب رسانه‌ها یعنی روزنامه‌ها که تعدادشان هر روز کمتر از دیروز شده و در قالب‌های نوین روزنامه‌نگاری و فضای مجازی مستحیل می‌شوند، تصمیم صحیحی است؟

میزبانی کنفرانس خاخام‌ها و نمایش شیعه‌ستیزی باکو/خواسته مستشار صهیونیست در آذربایجان برای برخورد با مومنان

آریه گوت، مستشار صهیونیست دولت آذربایجان، خواستار برخورد جدی با اقشار مؤمن مردم آذربایجان که آنها را “عاملان ایران” توصیف کرده، شده است. این نشان‌دهنده عمق نفوذ و تأثیرگذاری لابی‌های اسرائیلی در سیاست‌های داخلی آذربایجان است.

سلیقه هم خوب چیزی است!/واقعا چرا این‌فیلم؟

خب کارگردان عزیز، قبول کن این‌جا دیگر کمی از نیت درونی خود را لو دادی. اما مهم نیست. شخصیت‌ها سیاه و سفید نیستند. خاکستری‌اند. حتی آدم بد و منفی قصه هم می‌تواند مشخصه خوب داشته باشد چه برسد به یک‌جوان معترض! بله می‌دانیم. اما بین همه مسافر آن‌ماشین که نماینده جامعه کشور شما که فیلمش به اسکار معرفی شده هستند، فقط یک‌نفر درستکار است؟

«تقصیر خودتان بود و خوب کردیم!»/همه دروغ‌های آمریکا وقتی استفاده از بمب اتم ضرورت نداشت و ژاپن زانو زده بود

«شرمنده چرا؟ چون غیرنظامیان را کشته بودیم؟ ما سال‌ها بود این کار را می‌کردیم، با حمله به هامبورگ و برلین و کولونی و فرانکفورت و مانهایم و درسدن و توکیو و از این‌گذشته، دو بمب اتمی ۱۰ هزار سرباز ژاپنی را از صحنه روزگار محو کرد که حالا دیگر کسی به آن‌ها فکر نمی‌کند، فیزیکدان‌ها و کشیشان یسوعی مهربان جان هرسی (یک‌نویسنده منتقد) تاثر آورند.»

نگاهی به مستند «يونا»/آیا لبنان بدون حزب‌الله توان پاسداری از خود را دارد؟

اما ارزش اصلی مستند، در جسارت آن برای طرح پرسش‌های بزرگ است: آیا لبنان بدون حزب‌الله توان پاسداری از استقلال خود را دارد؟ تلاش قدرت‌های خارجی برای خلع سلاح مقاومت چه پیامدهایی بر امنیت منطقه خواهد داشت؟

«عقاب‌ها» با جنگ شروع شد/«خب ما برای این‌روزا ساخته شدیم دیگه!»

پس از شهادت رضا کریمی که صدای‌ آواز غمناکش با نوار کاست در خانه سروان درخشان پخش می‌شود، همسر سروان به گریه می‌افتد و یکی از جملات مهم فیلمنامه توسط سعید راد بیان می‌شود: «خب، ما برای این‌روزها ساخته شدیم دیگه!»

شگردهای تک‌تیرانداز ایرانی که هیچ‌وقت شکار نشد/ پیشانی هدف مال خداست!

همیشه گلوله را بالای بین بین دو ابروی هدف می‌زد. وقتی این‌دوست علت را جویا شده و می‌گوید «خب بزن توی قلبش!» زرین این‌گونه پاسخ داده است: «گفت: نه، پیشونی مال خداونده. من مامورم. قبل اینکه این آدم رو بکشم، هم برای اون هم برای خودم استغفار می‌کنم و از نظر روحی و روانی خودم رو واگذار می‌کنم به خدا.»