به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، ایالات متحده آمریکا در ۶ و ۹ اوت ۱۹۴۵ دو شهر هیروشیما و ناگازاکی ژاپن را بمباران اتمی کرد. بمب اول ۷۰ هزار و بمب دوم ۴۰ هزارنفر را درجا و در یکلحظه کشت. میزان کشتههای هر دو بمباران هم پس از مدتی با مرگ مجروحان بدحال به ۲۰۰ هزار نفر رسید.
بمبی که هیروشیما را نابود کرد، با نام معروف «پسر کوچک» در فاصله ۶۰۰ متری زمین منفجر شد. اینبمب معادل ۱۲۵۰۰ تُن TNT بود و تودهای آتشینی که به وجود آورد، باعث شد دمای آننقطه به ۳ هزار درجه سانتیگراد برسد تا ۷۰ هزارنفر انسان درجا کشته شوند. در شعاع یکونیم کیلومتری انفجار هم، آتش بهسرعت گسترش پیدا کرد و مساحتی معادل ۱۰ کیلومترمربع از شهر را سوزاند. قدرت انفجاری بمب دوم هم که روی ناگازاکی منفجر شد، بهدلیل وجود تپههای اطراف کانون انفجار، تا حدودی محدود شد و در لحظه اول ۴۰ هزار نفر را به کام مرگ کشید.
بمب پسر کوچک، جاییکه امروز پارکینگ شماره ۳ اوتماچی بیمارستان شیماست منفجر شد. اما در لحظه انفجار، در آن محل یک بیمارستان بود که ساختمانش کاملاً ویران شد و بیماران درون آن دود شدند و به هوا رفتند. در دو انفجار یادشده، همه موجودات زn> در اینبمباران، توکیو در شب ۹ مارس، با بمبهای آتشزا فرش شد و ۸۰ هزار تا ۱۲۰ هزار غیرنظامی زنده زنده سوختند یا خفه شدند. الزبرگ میگوید تعداد انگشتشماری از آمریکاییها از این رویداد خبر دارند و بیشترشان آن را بهعنوان مقتضای زمان جنگ پذیرفتهاند.
الزبرگ معتقد است آمریکا تنها کشور دنیاست که به پیروزشدن در جنگ با بمباران اعتقاد دارد؛ بهویژه با بمباران شهرها با سلاحهای کشتار جمعی. او میگوید آمریکاییها باور دارند چنینکاری کاملاً به حق است که از نظر الزبرگ چنینذهنیتی، خیلی خطرناک است.
صادق وفایی