پسری ۵ ساله دارم. پدری ۳۲ ساله هستم. مشکل پسرم این است تا زمانی که سرش داد نزنم، به حرفم گوش نمیدهد. هرچه یک جمله را با زبان خوش بگویم، فایده ندارد. به محض این که صدایم را ببرم بالا، گوش میدهد. از آن طرف، دوست ندارم داد بزنم، چون ناراحت هم میشود..
خانمی هستم که داییام یک سال پیش فوت کرد. دختری داشت ۴ ساله. وضع مالیاش ضعیف بود و حالا، خانمش هم توانایی نگهداری از تنها بچهشان را ندارد. میخواهم سرپرستی او را قبول کنم ولی، چون مادرش فامیلمان است، میگویند این کار درست نیست و بچه آسیب زیادی میبیند. نظر شما چیست؟
بعضی پدرومادرهای دانشآموزان دبستانی بهمحض شروع تعطیلاتتابستانی با خیال رهایی از درس و مشق تمام حواسشان به سمت تفریح و شادی فرزندشان پرت میشود؛ چرا این رویکرد اشتباه است؟