در فضای ادبیات معاصر ایران، ناداستاننویسی در حال گذار از گزارشهای صرف به سوی روایتهای تحلیلی و جستارگونه است. مجموعه کتابهای «بازپرسی» با رویکردی جسورانه، پروندههای واقعی را نه به عنوان خبر، بلکه به عنوان مادهای برای تأمل اجتماعی و انسانی بازخوانی میکند. به بهانه انتشار جلد تازه این مجموعه با نام «ایستاده جان دادی» نوشته مزده سالار کیا با شمیم مستقیمی دبیر این مجموعه به گفتوگو نشستهایم.
پشت هر اثر ماندگار، انسانی با احساسات پیچیده و روابطی پنهان نهفته است. نامههای نویسندگان بزرگ قرن بیستم، از کافکا تا جیمز جویس، کلیدی برای ورود به دنیای خصوصی و درونیترین لایههای شخصیت آنهاست. این نوشتار به بررسی اهمیت نامهنگاری در زندگی این متفکران و تأثیر عمیق روابط عاطفی آنها بر شکلگیری شاهکارهای ادبیشان میپردازد.
جلیل رحیمی جهانآبادی، سفیر جمهوری اسلامی ایران در بنگلادش، در سمینار بزرگداشت ۱۰۵ سالگی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه داکا، فارسی را زبانی فراتر از ابزار ارتباط دانست و آن را میراثی ۵۰۰۰ ساله از حقوق بشر، عدالت، اخلاق و تمدن بشری خواند. وی همچنین از برنامههای همکاری گسترده با این گروه شامل ارتقای کتابخانه، برگزاری اردوهای علمی به ایران و آموزش اساتید خبر داد.
شهرنوش پارسیپور، نویسنده معاصر ایران، جمعه شب در پی سکته قلبی در سانفرانسیسکو درگذشت. او آثاری چون «طوبا و معنای شب» و «سگ و زمستان بلند» از خود به جای گذاشت.
رمان «نخل و همسایهها» اثر غائب طعمه فرمان، تصویری رئالیستی از عراقِ دهههای جنگ و قحطی است؛ روایتی از زندگی فرودستان در سایهی اشغال و فقر، که در آن امید و رنج در مرز باریکی از هم عبور میکنند و جهان شخصیتها را دگرگون میسازند.
در ساعات اولیه برگزاری رویداد آخرین دیدار «۴۸ ساعت شعرخوانی بیوقفه برای آقای شهید» علیرضا قزوه، شاعر آیینی کشورمان چند شعری را قرائت کرد.
مصطفی محدثی خراسانی، از شاعران آیینی کشورمان در حاشیه رویداد آخرین دیدار « ۴۸ ساعت شعرخوانی بیوقفه برای آقای شهید» گفت: هنگام شعرخوانی در وصف امام شهید در جمع خیل انبوه عاشقان عزادار هم احساس اندوهی عمیق و در عین حال افتخار به عزت و سربلندی و ایستادگی ملت ایران را تجربه کردم.
رمان «خانوادهٔ تیبو» نوشتهٔ روژه مارتن دوگار، با ترجمهٔ فاخر ابوالحسن نجفی، در ایران سرگذشتی دارد که آن را از یک اثر ادبی صرف فراتر برده است. این کتاب که در مقطعی توقیف شد، با دستور مستقیم رهبر معظم انقلاب از توقیف خارج شد و ایشان در طول سالها، بارها در محافل مختلف از آن سخن گفتهاند. نگاه رهبر انقلاب به این اثر، از یک سو ستایش ترجمهای ممتاز و از سوی دیگر نقد عمیق جهانبینی اومانیستی حاکم بر آن است. نوشته پیشرو، با تکیه بر بیانات و خاطرات مستند، به بررسی این مواجههٔ منحصربهفرد میپردازد.
