ناکارآمدی آموزشی به روایت رئیسجمهور، رئیس مجلس و آقای وزیر!
رئیس مجلس، رئیسجمهور و وزیر آموزشوپرورش به فشل بودن نظام آموزشی معترفند حالا فقط یک نفر باید این نظام را از اساس تخریب کند و دوباره آن را بسازد
رئیس مجلس، رئیسجمهور و وزیر آموزشوپرورش به فشل بودن نظام آموزشی معترفند حالا فقط یک نفر باید این نظام را از اساس تخریب کند و دوباره آن را بسازد
معلمان، نهتنها انتقالدهندگان دانش بلکه سازندگان بنیادهای فکری، فرهنگی و اجتماعی نسلهای آیندهاند. در مسیر پیشرفت کشور، نقش آنها نهتنها محدود به کلاسهای درس نیست، بلکه در شکلدهی به هویت ملی، تربیت شهروندان مسئول و هدایت جامعه به سوی تعالی، جایگاهی بیبدیل دارد
معلمان، قلب تپنده نظام آموزشی هستند و نقش آنها در شکلدهی به نسل آینده انکارناپذیر است. بدون رشد علمی و توانمندسازی این نیروی انسانی، هیچ تحولی در آموزش و پرورش به نتیجه مطلوب نخواهد رسید، اما رشد علمی فرهنگیان با موانعی روبهرو است که مانع از توسعه حرفهای و ارتقای سطح آموزشی آنان میشود.
حدود ۳۰ جلسه آموزش و پرورشی که طی ۹ ماه، مسعود پزشکیان، شخصاً در آن حضور داشته، باعث خرسندی است، چراکه نشان از توجه و دغدغهمندی دولت و رئیس آن، در خصوص مسائل آموزشی دارد و مهمتر از آنکه انتقادات ریز و درشت اصحاب رسانه در این حوزه پاسخ داده میشود
ابراهیم سحرخیز در گفتوگو با «جوان»: مدارس غیردولتی تنها عامل طبقاتی شدن آموزش و پرورش نیستند؛ اتفاقاً این عارضه در بین مدارس دولتی نیز شایع است. مدارس سمپاد، نمونه دولتی، شاهد، هیئت امنایی و دیگر مدارس خاص، عملاً آموزش و مدرسه را از مسیر درست و طبیعی خود خارج کردهاند. در نتیجه بسیاری از دانشآموزان با استعداد، به دلیل نبود امکانات، از رسیدن به عدالت آموزشی محروم شدهاند
سخنگوی آموزشوپرورش در گفتوگو با «جوان»: در حالی که هنوز کارخانهها، خودروسازی، پالایشگاهها و صنایع بزرگ دولتی هستند آموزشوپرورش نباید اولین حوزهای باشد که به بخش خصوصی واگذار میشود
انتشار پایش ابعاد فقر آموزشی در مرکز پژوهشهای مجلس نشان میدهد درصورت ادامهداشتن نابرابری اقتصادی فقر آموزشی در آینده بیداد خواهد کرد و عواقب آن در آینده خارج از تفکر و محاسبه است. نتیجه این پایش را میتوان عاقبت سالها مدیریت اقتصادی و آموزشی دانست. مدیرانی که هیچچیز را گردن نمیگیرند و در آیندهای که وضعیت شاید بهسختی قابلجبران باشد، پاسخگوی عملکرد خود نیستند
در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ نرخ ترک تحصیل در حالی در کشور کاهش یافته است که تعداد کودکان بازمانده از تحصیل با افزایش ۲۶ هزار نفری از ۹۰۲ هزار نفر در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۲ به ۹۲۸ هزار نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ رسیده است؛ دلایل این پدیده ریشه در فقر، مشکلات و باورهای غلط عرفی و اجتماعی، بیماریهای خاص و صعبالعلاج کودکان، موانع جغرافیایی و فقدان مدارک هویتی دارد.