دسته سینما و تلوزیون

سخنان ابراهیم حاتمی‌کیا در ۲۴مین جشنواره فیلم فجر + ویدئو

تاریخ انتشار:1398/11/26 – 00:51 سخنان ابراهیم حاتمی‌کیا در ۲۴مین جشنواره فیلم فجر + ویدئو ابراهیم حاتمی کیا در سال ۱۳۸۴ در بیست‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر پس از دریافت سیمرغ بهترین فیلم جشنواره برای فیلم به نام پدر می‌گوید: مخاطب از…

تمام وسوسه‌های زمین، فیلمی برای ایام کرونا

تاریخ انتشار:1398/12/11 – 11:17 تمام وسوسه‌های زمین، فیلمی برای ایام کرونا تنها فیلم سینمایی حمید سمندریان با نام “تمام وسوسه‌های زمین” در فروردین ۱۳۶۹ به نمایش درآمد.  در ادامه، بریده‌ای از این فیلم را با هم ببینیم. موضوع فیلم با…

محمدرضا اصلانی، فیلمسازی برای همه‌ دوران‌ها

از دیگر فعالیت‌های مهم او می‌توان به نویسندگی فیلمنامه آثاری چون: سوزنبان ساخته منوچهر طیاب، صبح روز چهارم ساخته کامران شیردل، تنگنا ساخته امیر نادری و چند اثر مهم دیگر در تاریخ سینمای ایران اشاره کرد.
اصلانی در یکی از نخستین مصاحبه‌هایش که به تاریخ ۷ آذر ۱۳۵۶ در مجله «سینما۵۶» (ویژه‌نامه جشنواره جهانی فیلم تهران) چاپ شده به اهمیت تاریخ اشاره می‌کند. او درمورد سینمایش، به‌خصوص فیلم «شطرنج‌باد» می‌گوید: من از فلسفه هیچ‌گاه جدا نبوده‌ام. در این فیلم نیز شما با فلسفه‌ی تاریخ طرف هستید. من معتقدم انسان شرقی هیچگاه نمی‌تواند از فلسفه جدا باشد. سینمایی که فلسفه نشناسد مثل سینمای امریکا، وسیله بیانی سطحی می‌شود که هیچ حرف عمیقی ندارد. در سمک عیار فلسفه شرق مطرح است اما در شطرنج‌باد فلسفه تاریخ را در نظر داشته‌ام.
اکنون ۴۲ سال از آن مصاحبه گذشته و آقای اصلانی دوباره از تاریخ و فلسفه‌ی تاریخ سخن می‌گوید. مخاطب با خواندن این دو مصاحبه می‌تواند بفهمد که فیلمساز هنوز بر سر حرف‌هایش ایستاده و هنوز حرف‌ها و فیلم‌های بسیاری برای ارائه دارد. در ادامه بریده‌ای از مجموعه تلویزیونی «واقعه کربلا به روایت تاریخ‌طبری» را با هم می‌بینیم. این بریده برای اولین بار از رسانه سینماسینما دیده می‌شود و تاکنون جایی موجود نبوده است.

نکته‌های گمشده سینمای ایران/ تاثیرپذیری از نقاشی در سینمای دهه سی

سینمای ایران پر از نکات جذابی‌ست که تابحال به دقت دیده نشده. چرا که گاه نگاه تاریخی دقیقی بر روی آن صورت نگرفته و به سرعت از آن عبور کرده‌اند. «نکته‌های گمشده سینمای ایران» به گوشه‌های پنهان سینمای ایران می‌پردازد. به نکاتی که تابحال به آن‌ها پرداخته نشده.
تصاویر زیر را با هم ببینیم و بپردازیم به تاریخچه‌ی آن‌ها:

نکته‌های گمشده سینمای ایران/ تقابل انسان شهری و روستایی در سینمای پیش از انقلاب + ویدئو

در ویدئوی زیر سامی را می‌بینیم که خود را به جای شخصیت صمد جازده و با ننه آقا که به نماز ایستاده از معضلات جهان جنگ‌زده و تباه شده‌ی شهری درد‌دل می‌کند. صیاد با این دیالوگ به شخصیت‌های ساده روستایی چهره قدسی و معصومانه‌ای می‌دهد که دور از هیاهوی مدرنیته به خارکنی و عبادت و زندگی مشغول‌اند.

ما اینشتین را یک حشره بیشتر نمی‌دانیم!/ میرشکاک در قاب دوربین کاوه گلستان + ویدئو

تاریخ انتشار:1399/01/14 – 19:05 ما اینشتین را یک حشره بیشتر نمی‌دانیم!/ میرشکاک در قاب دوربین کاوه گلستان + ویدئو به مناسبت سالروز درگذشت کاوه گلستان (عکاس، مستندساز، طراح) نگاه مختصری به کارنامه سینمایی او می‌اندازیم و بریده‌ای از مستند “ثبت…

حرف‌های جالب محمدعلی فردین، درباره نقش دولت در تولید و عرضه فیلم/ به مناسبت بیستمین سالگرد درگذشت او

تاریخ انتشار:1399/01/17 – 17:07 حرف‌های جالب محمدعلی فردین، درباره نقش دولت در تولید و عرضه فیلم/ به مناسبت بیستمین سالگرد درگذشت او حرف‌های جالب محمدعلی فردین، تهیه کننده و بازیگر سینما؛ نقش دولت در تولید و عرضه فیلم چه باید…

فردین و آرزوی بازی کردن در فیلم‌های پیشروی سینما + ویدئو

فردین: سینمایی که دوست داشتم با سینمای فردین فرق می‌کرد، سینمای فردین مختص مردمی بود که فردین را دوست داشتند. روشنفکران جامعه مخالف این سینما بودند و مخالفت‌شان هم از نظر من قابل قبول بود. باید به این سینما ایراد می‌گرفتند و راهنمایی می‌کردند. این وظیفه مردم نبود، وظیفه مسئولان بود. من بازیگری بودم که معروف شده بودم به “سینمای فردین”. بنابراین باید احساس مسئولیت می‌کردم و به تدریج با صمیمیت، امثال کیمیایی و مهرجویی را به طرف خودمان جلب می‌کردیم، ولی اشتباه آن‌ها این بود که فردین را به بازی نگرفتند، شاید اگر به بازی می‌گرفتند سریع تر به خواسته‌های خودشان می‌رسیدند. من می‌گفتم نه آنقدر سلیقه مردم را به بازی بگیریم که پنجاه تا مثل گنج قارون بسازیم و نه اینکه مردم را به کل کنار بگذاریم و فیلمی باب طبع ده دوازده داور جشنواره تهیه کنیم. فیلم‌های فستیوالی فقط به درد فستیوال‌ها می‌خورد و هیچ کجای دنیا فروش نمی‌کند. کارگردان این فیلم‌ها به جای اینکه مردم را در نظر بگیرد، هیئت ژوری را در نظر می‌گیرد. ما باید اول خودمان را از نظر کمیت و کیفیت به سطح سینمای جهان می‌رساندیم و بعد ده تا فیلم مثل شب قوزی، گاو یا شوهر آهو خانم در سال می‌ساختیم. هم آن را می داشتیم و هم این را. ولی وقتی تولید سالانه‌مان ده فیلم است، چند تا شب قوزی یا گاو بسازیم؟ با این کار سینما ورشکست می شود و از بین می‌رود.