فصل آلبالو که از راه میرسد، بازار پر میشود از این میوه ترش و خوشرنگ تابستانی؛ میوهای که علاوه بر شربت و مربا، میتواند پای ثابت یک دسر متفاوت هم باشد. حلوای آلبالو یکی از همین خوراکیهای خوشرنگ و خوشعطر است که با ترکیب آرد، آلبالوی تازه و طعم ملس شیرین و ترش، حالوهوای تابستان را به سفرهها میآورد.
در سرزمین شگفتیهای غذایی، یعنی گیلان، خورشتی به نام «دروغگو» (یا به گویش محلی «دورگو») وجود دارد که نامش از یک شوخی هوشمندانه میآید. غذایی که در ظاهر ادعای خورش بودن دارد، اما وقتی قاشق در آن میچرخد، خبری از گوشت و مرغ نیست.
در میان هیاهوی کافههای مدرن تهران، نام «املت شاپوری» به گوش میرسد؛ صبحانهای که این روزها به یک ترند تبدیل شده است. اما برای چشیدن طعم اصیل این غذا، باید از ویترینهای پرزرقوبرق فاصله گرفت و به سراغ اصالت نهفته در قهوهخانههای قدیمی رشت رفت.
سالاد شیرازی، فراتر از یک دورچین ساده، بخشی از هویت سفرههای ماست. همان ترکیبی که کنار گرمای یک بشقاب استانبولی، طعم خانه و خانواده را میدهد. اگرچه طرز تهیه آن به ظاهر ساده است، اما ریزهکاریهایی در انتخاب مواد و برشهای یکدست وجود دارد که یک سالاد شیرازی معمولی را به یک اثر هنری اصیل تبدیل میکند.
بورک گوشت یا «قیمالی بورک» یکی از محبوبترین میانوعدهها و غذاهای خیابانی ترکیه است؛ لایههای نازک خمیر یوفکا که با مایهای خوشعطر از گوشت، پیاز، ادویه و جعفری پر میشوند و بعد در فر تا طلایی شدن میپزند. این بورک هم برای صبحانه و عصرانه عالی است، هم برای مهمانی و پذیرایی.