یکشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ – ۱۳:۳۳
پژوهشگر حوزه اختلالات اسکلتی تاکید کرد: بخش قابل توجهی از بیماران مبتلا به کمردرد، بدون نیاز به مداخلات تهاجمی یا تصویربرداریهای پیشرفته، با ارزیابی دقیق بالینی و درمان مناسب قابل مدیریت هستند.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از فارس، روشهای تشخیصی کمردرد با گرفتن شرح حال دقیق و معاینه فیزیکی آغاز میشوند. پزشک ابتدا درباره محل درد، مدت شروع، شدت، انتشار به پا، سابقه ضربه، تب، کاهش وزن، بیاختیاری ادرار یا مدفوع و شغل بیمار سؤال میکند. سپس در معاینه، وضعیت ستون فقرات، دامنه حرکتی، قدرت عضلات، رفلکسها، حس اندامها و علائم فشار بر ریشههای عصبی بررسی میشود.
در بسیاری از موارد کمردرد ساده، همین ارزیابی اولیه کافی است و نیازی به تصویربرداری فوری نیست. اما اگر علائم هشداردهنده وجود داشته باشد، از روشهای تکمیلی استفاده میشود. رادیوگرافی ساده برای بررسی شکستگی، تغییرات مهرهها یا انحرافات ستون فقرات کاربرد دارد. امآرآی بهترین روش برای مشاهده دیسکها، نخاع، اعصاب و تشخیص فتق دیسک، تنگی کانال نخاعی یا عفونت است. سیتیاسکن نیز برای ارزیابی دقیق ساختارهای استخوانی مفید است.آزمایش خون در موارد مشکوک به عفونت، التهاب یا بیماریهای روماتیسمی درخواست میشود.