فرهنگ دانشگاهیِ تئوری‌محور، مانع اصلی مسئله‌محوری است/ پایان‌نامه‌ای که بحران را حل نمی‌کند، رساله‌ای بی‌ثمر خوانده می‌شود

یک استاد دانشگاه گفت که ریسک‌گریزی اساتید و تأکید بر نظریه به جای عمل، ساختار فعلی دانشگاه را از حل بحران‌های واقعی دور نگه می‌دارد. در دانشگاه پساجنگ، پایان‌نامه‌ها و رساله‌ها باید به پروژه‌های واقعی حل مسئله تبدیل گردند وگرنه ارزش علمی ندارند.

17 / 02 /1405بازدید اصحاب رسانه از  خسارت وارده در دانشگاه شهید بهشتی

یک استاد دانشگاه گفت که ریسک‌گریزی اساتید و تأکید بر نظریه به جای عمل، ساختار فعلی دانشگاه را از حل بحران‌های واقعی دور نگه می‌دارد. در دانشگاه پساجنگ، پایان‌نامه‌ها و رساله‌ها باید به پروژه‌های واقعی حل مسئله تبدیل گردند وگرنه ارزش علمی ندارند.

باتوجه به رویداد‌های اخیر کشور ضرورت بازتعریف نقش دانشگاه در شرایط بحرانی، بیش از پیش اهمیت یافت. خبرگزاری آنا گفت‌وگویی با محمد نامداریان، استاد دانشگاه، پژوهشگر و مخترع انجام داده است. وی که سابقه فعالیت در حوزه‌های پژوهشی کاربردی، توسعه فناوری و ثبت اختراعات را دارد، در این مصاحبه به بررسی «نقش دانشگاه در شرایط پساجنگ»، «مسئله‌محوری در پژوهش»، «موانع ساختاری دانشگاه‌ها» و «وظایف دانشجویان در مقابله با آپارتاید علمی» پرداخته است. مشروح این گفت‌و‌گو در ادامه آمده است.

در مفهوم «دانشگاه پساجنگ»، چرا اصرار بر این است که دوران پژوهش‌های صرفاً کتابخانه‌ای و تئوریک به پایان رسیده است؟

چند دلیل کلیدی دارد. نخست، ماهیت بحران‌های پساجنگ فوری، چندبُعدی و قابل تعویق‌ناپذیر است. بازسازی زیرساخت، درمان روانی، اقتصاد مقاوم، اسکان جمعیت، بازگردانی نظم اجتماعی هیچ‌کدام با پژوهش‌های صرفاً کتابخانه‌ای حل نمی‌شود. دوم اینکه دانشگاه پساجنگ باید نقشه‌ای می‌شود. پنجم، انتظار جامعه تغییر می‌کند و دانشگاه باید «حل‌کننده مشکل» باشد، نه صرفاً «محل چاپ مقاله».

منبع  : خبرگزاری آنا

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *