گروه اندیشه: محمد صادقی به مناسبت سالروز تولد مصطفی ملکیان، یادداشتی در روزنامه اعتماد نوشته که در ادامه می خوانید:
****
مصطفی ملکیان در مقالهای (معنویت و آزادی) که در کتاب «حدیث آرزومندی» آمده، انسانِ معنوی را انسانی میشناساند که دغدغه معنویتِ همنوعانِ خود را دارد و آزادی آنها را تحدید یا تهدید نمیکند و به این موضوع هم نظر دارد که انسانِ معنوی و آزاده بر اساسِ چه مبنایی آزادیهای اجتماعی را پاس میدارد. به تعبیرِ ملکیان، انسانِ معنوی باورها و آرای خودش را نمیپرستد، زیرا عقیدهپرستی در نظرش با حقپرستی ناسازگار است و عقیدهپرستی را مهمترین نمونه بتپرستی میداند. او مینویسد: «انسان معنوی به عقیدهای اعتقاد میورزد، اما نه بدین جهت که عاشق آن عقیده است، بلکه بدین جهت که آن عقیده به او در فهم بهتر و عمیقتر عالم و آدم کمک میکند ور همه تجربههای عادی و هر روزه خود احساسِ قداست میکند و قدرِ این احساس را میداند، ۹- هم در قبالِ زندگی احساسِ جدیتِ وجودی دارد و هم نسبت به ارزشِ زندگی و حظّ از زندگی احساسِ حقشناسی و قدردانی دارد، ۱۰- احساسِ ارتباطِ مثبت با همه موجودات دارد؛ با امرِ نهایی یا متعالی یا قدسی، با طبیعت، با خود و زندگی خود، و با دیگر انسانها، ۱۱- به فعلیتها و بالقوگیهای هر موجود عشق میورزد، ۱۲- نسبت به نوعِ بشر احساسِ مسوولیتِ خاص دارد، ۱۳- نسبت به عدالتِ اجتماعی حساسیتِ شدید دارد. پ: مولّفههای ارادی، یعنی انسانِ معنوی، ۱۴- به آرمانهای والا، مانندِ حقیقت (دانایی)، خیر (نیکی)، جمال (زیبایی)، عدالت (دادگری)، آزادی، شفقت (همدلی)، مدارا و صلح التزام دارد، ۱۵- به عشق و عملِ دیگرگزینانه التزام و تعهد دارد، ۱۶- به، به فعلیت رساندنِ همه بالقوگیهای مثبت، در همه ساحات و ابعادِ زندگی، متعهد است، و ۱۷- انگیزهای بزرگ دارد برای اینکه در زندگی، یک نوع رسالت و ماموریت را به انجام رساند.
۲۱۶۲۱۶