گروه اندیشه: دکتر محمدرضا تاجیک عضو هیات علمی دانشگاه، با نگارش یادداشتی در جماران، به وصف حال مردم در این روزهای تاریخی و فردای ایران پرداخته است. از نظر او ایران در مواجهه با تغییری بزرگ قرار دارد که هر لحظه اش با ترس و دلهره همراه است. اما از نظر تاجیک در این تغییرات گسترده، مهم آن است که بدانیم در فرایند این تغییر، اصحاب قدرت در کنار مردم هستند یا در مقابل آنان؟ این یادداشت را در ادامه می خوانید:
****
یک
ون دِر لوگت، در کتاب بدبینی امیدوارانه، تلاش میکند وجههی منفی بدبینی را تلطیف و تطهیر کند. ون در لوگت، در این کتاب مینویسد، اول از همه اینکه، بدبینی با جبرگرایی یکی نیست. اگر بگوییم ممکن است آسمان به زمین بیاید، دلیل نمیشود که مطمئن باشیم آسمان به زمین میآید.
بدبینی آخر، میخواهم بگویم که ایرانِ امروز، در نقطهای ایستاده است که در آن باید از خود تهی شود تا در خود ایرانی دیگر گردد. از این نقطه، بهعنوان تکینگی [Singularity] یاد میکنند. تکینگی، مانند سیاهچالههای علم نجوم است که تمام گمانهزنیهای احتمالی آینده را در میدان گرانشی خود میبلعد.
پس، همچون دریدا باید باور داشت که فردا امروزی است که دارد ساخته میشود. باید اراده کرد که گزینههای موید شرایط موجود حادث نشوند، و ایرانِ فردا متفاوت از امروزش باشد. اگرچه، با رویکرد بدبینی امیدوارانه، تحقق ایران متفاوت را بسیار سخت میبینم، اما به تعهد و ارادهی معطوف به « انجام کاری که درست استِ» ایرانیان نیز، سخت باور دارم. مهم آن است که در فرایند این تغییر، اصحاب قدرت در کنار مردم هستند یا در مقابل آنان.
216216