اصفهان در شعار شهر دوستدار معلول است، اما در واقعیت هیچ نشانی از این عنوان ندارد. کافی است یکبار همراه یک شهروند معلول در خیابان چهارباغ یا نقش جهان قدم بزنیم تا ببینیم دسترسی به سادهترین فضاهای شهری تا چه اندازه دشوار و حتی غیرممکن است. پلههای بلند، پیادهروهای شکسته، نبود رمپ استاندارد، تاکسیها و اتوبوسهایی بدون جایگاه ویلچر و ساختمانهای اداری بدون آسانسور؛ همه و همه گواه آن است که معلولان در این شهر دیده نمیشوند.