
ضرورت شجاعت دوباره پرسیدن در گفتوگو با محمدمهدی نورالهی؛
پرونده واقعیت همچنان باز است
بهگفته مترجم: «شاید مهمترین اهمیت این کتاب، نه اثبات قطعی ایدئالیسم تحلیلی، بلکه شکستن انحصار مادهگرایی باشد. کاستروپ بارها تأکید میکند که مدعی در اختیار داشتن حقیقت نهایی نیست. او تنها میگوید اگر قرار باشد میان تصویرهای رقیب از واقعیت انتخاب کنیم، بهتر است تصویری را برگزینیم که با شواهد، تجربه و استدلال سازگارتر و «کمتر نادرست» باشد.»
سرویس دین و اندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – رضا دستجردی: «ایدئالیسم تحلیلی: خلاصهای روشن از تنها متافیزیک قابلدفاع در قرن بیستویکم» نوشته برناردو کاستروپ با ترجمه محمدمهدی نورالهی که بهتازگی بههمت نشر کرگدن منتشر شده، در تلاش برای پاسخ به این پرسش است که آیا جهان بهراستی «فیزیکی» یا «اطلاعاتبنیاد» است؟ فیلسوف هلندی در این اثر میکوشد با بهرهگیری از ابزارهای فلسفه تحلیلی و نقد مبانی متافیزیکی مادّهگرایی، قرائتی منسجم از ماهیت واقعیت و آگاهی عرضه کند. مولف که بر آن است پرسشهای ما در باب ماهیت هستی با علم، بهتنهایی، پاسخ نمییابند، «ایدئالیسم تحلیلی» را راهحلی معرفی میکند که از آن نگاه، جهان از منظر خود سوبژکتیو است، اما از چشمانداز ما ابژکتیو. ایبنا بهمناسبت انتشار این کتاب با مترجم به گفتوگو نشسته است.

