برچسب فلسفه تحلیلی

پرونده واقعیت همچنان باز است

به‌گفته مترجم: «شاید مهم‌ترین اهمیت این کتاب، نه اثبات قطعی ایدئالیسم تحلیلی، بلکه شکستن انحصار ماده‌گرایی باشد. کاستروپ بارها تأکید می‌کند که مدعی در اختیار داشتن حقیقت نهایی نیست. او تنها می‌گوید اگر قرار باشد میان تصویرهای رقیب از واقعیت انتخاب کنیم، بهتر است تصویری را برگزینیم که با شواهد، تجربه و استدلال سازگارتر و «کمتر نادرست» باشد.»

مرزبان زبان و جهان: نسبت زبان، معنا و زندگی در فلسفۀ ویتگنشتاین متقدم و متأخر

در ادامۀ سلسله‌نشست‌های علم، فلسفه و الهیات، سروش دباغ سیر دگردیسیِ یکی از تأثیرگذارترین فیلسوفان قرن بیستم و پیوندِ عمیقِ اندیشه‌های او با دغدغه‌های اگزیستانسیل، زبان و معنای زندگی را واکاوی می‌کند.

بازهم همان پرسش همیشگی

نوئل کارول یکی از مهم‌ترین نظریه‌پردازان فلسفه تحلیلی هنر در دوران معاصر است. بیشترین فعالیت‌ها و نوشته‌های او مربوط به دو حوزه مختلف است: فلسفه هنر و نظریه سینمایی. در عرصه‌ سینما، کارول را می‌توان جزو نظریه‌پردازانی دانست که از دهه هشتاد به بعد «نظریه شناختی سینما» را بسط و توسعه داده‌اند. 

کنشگران فرهنگی و دغدغه‌های مرادی

از سخنان صاحب‌نظران علوم انسانی دلواپسی از شرایط موجود جامعه ایرانی را می‌توان به‌راحتی فهمید؛ نوعی دلواپسی که در کلام عموم مردم نیز موج می‌زند. تلاش صاحب‌نظران برای تحلیل یا حداقل توصیف جامعه امروز ایران به امید یافتن راهکار برون‌رفت از گره‌های این اجتماع دیگر در تاریخ معاصر ایران تبدیل به یک امر ثابت شده است. اگر شکست ایران در جنگ با روس و پرسش عباس‌میرزا از علت شکست ایران را مبدأ این پرسش بدانیم، این پرسش از آن تاریخ با همه ما و به‌خصوص با روشنفکران بوده است. با خودآگاهی از این پرسش، پاسخ‌های به آن شروع شده است. هر اندیشمندی به سیره خود پاسخی داده است. این پاسخ‌ها در میدان جامعه به آزمون گذاشته‌شده؛ تا کدام راهگشا باشد؟! 

من در حال دیدن جهان هستم

به‌گفته مترجم: «در زندگی روزمره، ما معمولاً در نوعی هم‌پوشانیِ ناآگاهانه با جهان زندگی می‌کنیم و مسئله‌ای احساس نمی‌کنیم. اما هر بار که توجه عمیق‌تری پیدا می‌کردم، این واقعیت برایم آشکار می‌شد که «من در حال دیدن جهان هستم»—و همین دیدن، با نوعی ناآرامی و حتی ترسی عمیق‌تر همراه بود—ترسی که می‌توان آن را نوعی مواجهه اگزیستانسیال با خودِ مسئله واقعیت دانست».