شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ – ۰۸:۰۹
قلهی صبر؛ روایتی از بردباری آیتالله سید ابوالحسن اصفهانی
حوزه/ بخشیدنِ قاتل، آن هم کسی که عزیزترین فردِ زندگیات را به بیرحمانهترین شکل ممکن کشته است، دشوارترین آزمونِ انسانی است. آیتالله ابوالحسن اصفهانی در آن لحظهی جانکاه، نه تنها نماز را با استقامت به پایان برد، بلکه کینهتوزی را نیز با بخشش معاوضه کرد.
به گزارش خبرگزاری حوزه، در تاریخ پرفراز و نشیبِ مرجعیت شیعه، نام آیتالله سید ابوالحسن اصفهانی با استقامت و بردباری گره خورده است. واقعهی شهادت فرزندِ ایشان، نه فقط یک تراژدی شخصی، بلکه نمایشی خیرهکننده از قدرتِ ایمان در تسلط بر نفس و گذشت در اوجِ خشم است.
یکی از صفات برجسته آیت الله ابوالحسن اصفهانی صبر و بردباری حیرت انگیز او بود. آیت الله شهید سید مصطفی خمینی (ره) نقل کرده است: «من هیچ کس را صبور تر از آیت الله اصفهانی نمی شناسم زیرا این مرجع عالیقدر شیعه، در کوران مبارزاتش علیه سیاست های ظالمانه ی انگلیس، در یک روز پر همهمه به نماز ایستاد و هزاران نفر از مؤمنین در صف های به هم فشرده ایستادند و مثل همیشه به او اقتداء کردند. از جمله فرزندش آیت الله زادهی اصفهانی نیز در صف اول نماز و پشت سر پدر به نماز ایستاد.