ورزنه را که به خاطر بیاوریم، تصویر کویر و شنهای روان، زنان سفیدپوش، باد و تالاب گاوخونی در ذهن جان میگیرد؛ شهری در شرق استان اصفهان که قرنهاست زندگی مردم آن با آب و کویر درهم تنیده است. اما در میان این جغرافیای خشک و آرام، بنایی تاریخی ایستاده که داستانی متفاوت از گذشته این شهر روایت میکند؛ پل تاریخی ورزنه، آخرین پل ساختهشده بر روی زایندهرود.
نویسنده:مریم رضایی/پل ورزنه امروز بیش از آنکه مسیر عبور باشد، به تماشاگر خاموش تاریخ تبدیل شده است؛ سازهای که از روزگار پرآبی رودخانه، رفتوآمد مردم، عبور کاروانها و رونق زندگی در دو سوی زایندهرود حکایت دارد. اگرچه امروز سکوت بر بستر رودخانه نشسته، اما پل همچنان پابرجاست و با طاقها و پایههای آجری خود، بخشی از هویت تاریخی شرق اصفهان را حفظ کرده است.
- پلی که زندگی را به هم پیوند میداد