شاهنظری شانزدهساله بود که در والفجر مقدماتی، پایش روی مین میرود و نقطه دردهایش درست از 21 بهمن 61 شروع میشود؛ همان جانبازی که میگفت: «توی همه این سالها شبی را به یاد ندارم که آسوده خوابیده باشم و صبح آسوده بیدار شده باشم.»
به گزارش اصفهان زیبا؛ افتاده بودم توی ترافیک خیابان کمالاسماعیل؛ حوالی آسایشگاه جانبازان. پشتبهپشت، ماشینها در ترافیک حوالی ظهر روز شنبه، سیزدهم آبان، گیر افتاده بودند. حواسم به ساعت ماشین بود و قرار مصاحبهای که داشت دیر میشد.