خیلیهایمان نصرتاله وحدت را در رل همان پسر خوشقلب فقیر فیلمهای دهههای 40 و 50 به یاد میآوریم. آن آدم صمیمی و بیریا که در کار بازیگری هم بینقاب بود. سالهاست نتوانستهایم آثار وحدت را روی پرده سینما ببینیم و سینمای ایران نقدهای مختلفی به کار او و همسلیقگانش داشته، اما این واقعیت را نمیتوان نادیده گرفت که فیلمهای نصرت اله وحدت تا سالها در سینمای خانگی خانوادههای ایرانی در حال اکران ماند. او بیش از 40 سال نه روی صحنه حضور داشت، نه روی پرده، اما بسیاری از نقشهایش برای نسلی در ایران پررنگ ماند و لبخند را در عصرهای کشدار و ساکت جمعه بر لبهای مردمانش نشاند.
وحدت در بیش از 40 فیلم حضور پیدا کرد که در بسیاری از آنها در کسوت بازیگر و کارگردان حضور داشت و میتوان او را یکی از پرکارترین و محبوبترین بازیگران قبل از انقلاب ایران دانست. البته که خاستگاه این بازیگر اصفهانی پرکار سینما که 15 مهرماه 99 در سن 95 سالگی درگذشت، تئاتر بود. او را از دریچه نگاه ژاله رجایی، هوشنگ حریرچیان و ناصر کوشان از فعالان تئاتر اصفهان مرور میکنیم.