۲۸ مرداد ۱۴۰۵ – ۰۸:۲۰
غنینژاد در نقد شریعتی از تعابیری استفاده کرد که ، حتی اگر اصل نقد او را وارد بدانیم، با ادبیات علمی و اخلاقی یک نقد جدی سازگار نیست. «شیاد» خواندن یک متفکر، جایگزین نقد آثار و اندیشههای او نمیشود.
پیش از ورود به جزییات این مناقشه، لازم است روشن شود که مساله اصلی این یادداشت صرفا داوری درباره درستی یا نادرستی سخنان غنینژاد نیست. پرسش مهمتر این است که این نوع مناقشهها، با این ادبیات و در این زمان، چه نسبتی با نیازهای فکری و اجتماعی امروز ایران دارند و چه چیزی به آن اضافه میکنند.