نام «ادیسون» برای ما که در آستانه ورود به قرن پانزدهم خورشیدی، کمی بیشتر از 100 سال است که اولین مولد 400 کیلوواتی تولید برق، به سال 1284شمسی، از روسیه به کشورمان وارد شده و بخشی از تهران را روشن کرده است میگذرد، نامی آشناست و کسی نیست که نشناسدش. اما برای مردمان هم عصرادیسون، در جغرافیایی کیلومترها دورتر از زادگاه او، این نام چندان شناخته شده نبوده است؛ به خصوص که در سال 1310 شمسی، وقتی که خبر درگذشت ادیسون در روزنامه اخگر منتشر میشود، تازه 4 سال است که اولین کارخانه برق اصفهان، توسط فضلالله دهش، ملقب به عطاء الملک (بنیانگذار کارخانه نساجی وطن که در ستون پیشین به آن پرداختیم،«اصفهان زیبا، یکم دی ماه 1399»)
در محل دروازه دولت، کوچه تلفنخانه راهاندازی شده و چون تنها 99کیلووات تولیدی برق آن بوده، احتمالا فقط بخشی از معابر و خیابانها و خانههای برخی خواص را روشن میکرده است؛ بنابراین عامه مردم، هنوز برق سر سفرههاشان نیامده بوده تا در روشنایی آن، پس از صرف غذا، دعا به جان ادیسون بکنند! البته ما امروزه میدانیم که ادیسون اولین مخترع لامپ رشتهای نیست، بلکه او تکمیل کننده تلاشهای چند دانشمند دیگر بود و توانست لامپ رشتهای با هزینه مناسب را به تولید انبوه برساند. یک هفته پس از درگذشت ادیسون به تاریخ 18 اکتبر 1931میلادی، روزنامه اخگر خبر فوت او را با عنوانی جالب منتشر کرده است: