روایتی از شهید ابوطالب کیقبادی از زبان همسرش
گاهی عمر یک زندگی مشترک، به اندازه فاصله میان شکوفههای بهار تا سرمای زمستان است؛ کوتاه، اما آنقدر عمیق که تا پایان عمر در حافظه انسان باقی میماند.
به گزارش اصفهان زیبا؛ گاهی عمر یک زندگی مشترک، به اندازه فاصله میان شکوفههای بهار تا سرمای زمستان است؛ کوتاه، اما آنقدر عمیق که تا پایان عمر در حافظه انسان باقی میماند. خدیجه حسنزاده هنوز هم وقتی از همسرش حرف میزند، گویی دیماه ۱۳۶۵ تازه از راه رسیده است. از روزهایی میگوید که تنها شش ماه از آغاز زندگی مشترکشان گذشته بود؛ شش ماهی که سرشار از مهر، سادگی و امید بود و ناگهان با خبر شهادت ابوطالب کیقبادی در عملیات کربلای ۵ به پایان رسید. اما برای او، پایان زندگی مشترک هرگز به معنای پایان حضور همسرش نبود. هنوز هم هر گرهی در زندگی دارد، راهی گلستان شهدا میشود؛ جایی که به باورش، شهدا همچنان دستگیر زندگاناند.