
یک کارشناس اقتصادی در یادداشتی به بررسی موانع لجستیکی، بانکی و ساختاری سر راه تامین کالاهای اساسی از کریدور شمال پرداخت.
یادداشت مهمان؛ محمد طباطبایی، کارشناس اقتصادی: سالانه حدود ۲۱ میلیون تن کالای اساسی از طریق بنادر جنوبی کشور وارد میشود. الگوی غالب واردات، اتکای شدید به مسیر امارات و تخصیص حجم بالایی ارز به این مسیر است. یکی از آسیبهای ساختاری این نظام، غفلت از ظرفیتهای به صرفه تر تامین کالاهای اساسی نظیر کشورهای حاشیه دریای سیاه (برای مثال روسیه) است که حدود ۲۵ درصد کالای اساسی جهان را تأمین میکنند. این وابستگی به یک مسیر خاص، کشور را در برابر شوکهای ژئوپلیتیک آسیبپذیر ساخته است.
در نظام تأمین کالای اساسی یک تناقض اس انعقاد قراردادهای بلندمدت با تأمینکنندگان نزدیک (روسیه، پاکستان، ترکیه) به جای خریدهای مقطعی و واکنشی.
دوم، غیررسمی و تخصیصهای غیرشفاف ارزی از طریق بانک های چین و روسیه.
سوم، توسعه زیرساختهای لجستیکی شمال (بنادر خزر و کریدور ریلی) به عنوان مسیر جایگزین و مکمل، بدون آنکه پس از رفع محاصره، مجدداً همه بار به جنوب بازگردد.
شرط تحقق این تغییرات، حذف نظام رانت و انحصار و ورود بازیگران جدید و شفاف به عرصه تأمین کالای اساسی است.

