روند نزولی مصرف لبنیات در ایران از زمان هدفمندی یارانهها در اواخر دهه ۸۰ آغاز شده و با توقف سایر سیاستهای حمایتی دولت نظیر توزیع شیر در مدارس و کاهش درآمد حقیقی خانوار، مصرف مواد خوراکی از جمله لبنیات به شکل چشمگیری کاهش یافته است.
طبق آمار هزینه درآمد خانوار در سال ۱۴۰۱، سهم مصرف شیر خانوار شهری از کل هزینههای خوراکی ۲.۵درصد و از کل هزینههای خانوار حدود ۷دهم درصد بوده است.