بر سردر مرکز نوشتهاند «سالن مطالعه حصه»؛ اما نیمساعتی که در فضای داخلی گشت میزنم، این عنوان را به نسبت نوع فعالیت و خدمترسانیهای آن کم و کوچک مییابم. اینجا فقط جایی برای امانت کتاب و مطالعه آن نیست! مراجعان میتوانند در کلاسهای آموزشی مختلف از کمکدرسی گرفته تا مهارتهای زندگی و… شرکت و حتی فرصت ارائه دانش و مهارت به همدیگر را هم پیدا کنند. سالن مطالعه حصه جایی برای گفتوگو است؛ فضایی برای ایجاد تعامل و افروختن چراغ آگاهی در سنین و سطوح مختلف.
زنان، عموم مراجعان مرکز فرهنگی حصه هستند؛ آنهم بدون محدودیت سنی: از سنین زیر دبستان تا 50، 60 سال و شاید سهم دختران محصل در این میان کمی بیشتر است.
همانطور که دختر 13ساله افغان حالا مربی قرآن چند محصل کوچکتر از خود شده و خواهر بزرگترش هم به محصلان کوچکتر، فارسی آموزش میدهد یا مبینا که محصل سال آخر دبیرستان است، در هفته، چند روزی را با ذوقوشوق به اینجا میآید تا به بچهها ریاضی درس بدهد؛ حتی زهراخانم هم از طرفداران پروپاقرص سالن مطالعه حصه است. او میگوید نهفقط فرزندانش، که خودش هم در کلاسهای مختلف اینجا شرکت میکند و از آنها بهره میبرد.