دوازده دوره است که فیلمهای جشنواره فجر، همزمان با تهران، در اصفهان و برخی دیگر از شهرهای ایران اکران میشود؛ تجربهای که هرچند شاید در هیچکدام از جشنوارههای سینمایی دنیا سابقه نداشته و مرسوم نباشد؛ اما فرصتی برای دوستداران و اهالی سینما در ایران است که تولیدات یکساله سینمای داستانی ایران را طی چند روز همزمان با پایتختنشینها و بدون طی بعد مسافت و صرف هزینه و انرژی ببینند و به برایند و دریافتی کلی از آن دست یابند.
اما کماکان محل اصلی جشنواره، تهران است و نشستهای نقد و بررسی و حضور عوامل و… آنجا اتفاق میافتد؛ در واقع سهم اصفهان هم مثل دیگر شهرها همان تماشای آثار است.
این پرسش اما به موازات این رویداد که بهخودیخود اتفاق خوبی برای اصفهان است، مطرح میشود که آیا اکران فیلمهای جشنواره فجر همزمان با تهران در اصفهان میتواند آوردهای بهجز تماشا برای شهر ما داشته باشد و در این صورت چطور میتوان به این آورده رسید؟
برگزاری نشستهای نقد و بررسی که به دلیل حضور نداشتن عوامل ممکن نیست؛ اما گاهی کارگاهها یا بخشهای دیگری توسط برگزارکنندگان به موازات جشنواره و به این منظور در نظر گرفته میشود. امسال نیز چند کارگاه و همچنین یک بخش جنبی که شامل پنج فیلم از اصفهان است به جشنواره پیوست شده و در حال برگزاری است. در همین رابطه نظر دو نفر از فیلمسازان اصفهانی را جویا شدیم.
