گاز و کلاج و فرمان و دنده، دیگر در دست و پای رانندگان سرویس مدارس اصفهان نمیچرخد، چون سازمان آموزشوپرورش و سازمان تاکسیرانی و حتی خود مردم و رانندهها در ایام تحصیلات کرونایی به یک اندازه مستأصل شدهاند. از طرفی روابط عمومی سازمان تاکسیرانی در گفتوگو با اصفهان زیبا اعلام کرده که «هنوز هیچچیز مشخص نیست و اطلاعرسانی میکنیم» اما نکرده است و از طرف دیگر رئیس انجمن اولیا و مربیان اداره کل آموزشوپرورش استان میگوید: «کارگروه ماده هجده شهر اصفهان مرتب با کارشناسان اینسو و آنسوی قضیه جلسه داشته و حالا مقرر شده طبق مصوبهای که به نظر شورای شهر رسیده، بیستوپنج درصد به قیمت سرویسها اضافه شود و مسافران کمتری سوار شوند و جورِ هزینههای اضافی را هم بکشند.» مشکل اما اینجاست که دیگر خبری از آن هفتادوچند هزار مسافر مدرسهای نیست و دست چهلوپنج شرکت و هشتهزار و پانصد راننده به همراه والدین در پوست گردوی کرونا مانده است!
در روزگار پیشاکرونا که به نظر میرسید همهچیز سرجایش بود، برخی از ماشیندارهای اصفهانی، آنهایی که شغل دوم یا سوم میخواستند یا حتی این شغل، شغل اول و آخرشان بود، مثل همه جای ایران یا مسافرکشی میکردند یا ماشینشان را به محملی برای جابهجایی دانش آموزان، این مسافران آموزشی، مبدل میساختند. با شیوع بیماری هوشمند کووید 19 اما این حرفه نیز مانند دیگر مشاغل دستخوش شوک شدیدی شد که از اواخر اسفند سال گذشته رخ نمود و با شروع ناگهانی سال تحصیلی در نیمه شهریور سال جدید به یک معضل تبدیل شد.