«صنعت لاغری» بدن‌‌های پساکرونایی ما را نشانه گرفته است

احتمالاً شنیده‌‌اید که اطرافیانتان از اینکه در طول دوران قرنطینه وزن اضافه کرده‌‌اند، شکایت می‌‌کنند یا از تقلاها و تلاش‌‌هایشان برای «صاف کردن برجستگی‌‌های» بدنی می‌‌گویند که بعد از یک سال در خانه ماندن متفاوت به نظر می‌‌رسد. چنین چیزی اجتناب‌‌ناپذیر بود. همه‌‌گیری کرونا باعث شده است که ما بیش‌ازپیش یک جا بنشینیم و تحرکی نداشته باشیم؛ به‌‌علاوه، خیلی از ما خواسته‌‌ایم از راه خوردن قدری احساس آسودگی پیدا کنیم. همان‌‌طور که آدام گرانت¹ اخیراً نوشته است، ما مجبور به تحمل زندگی در «خلأ بین افسردگی و شکوفایی؛ نبود بهزیستی» هستیم. 

هر جا که ناراحتی و حس ناامنی و عدم اعتمادبه‌‌نفس وجود داشته باشد، کمپانی‌‌هایی هم هستند که برنامه می‌‌چینند تا از این طریق پول دربیاورند. خب، اینجاست که سودجویان صنعت کاهش وزن وارد صحنه می‌‌شوند؛ سوداگران رنج و بدبختی که در لباس تأمین‌‌کنندگان «سلامتی» ظاهر می‌‌شوند. آن‌‌ها به دنبال آن هستند که همه پولی را که در طول سال 2020 و حتی بعدازآن از دست داده‌‌اند، جبران کنند. در یک سال عادی، صنعت و تجارت کاهش وزن در ماه ژانویه خیز برمی‌‌دارد و همچنان در سرتاسر فصل بهار و تا بخشی از تابستان نیز با قوت به فعالیت خود ادامه می‌‌دهد؛ اما سال گذشته یک سال عادی نبود. سال تنقلات خوردن از روی استرس و همچنین آشپزی‌‌های تفریحی بود. در سالی که اغلب عروسی‌‌ها یا به تعویق افتادند یا به‌‌شدت ساده و مختصر برگزار شدند، کسی برای مراسم عروسی‌‌اش وزن کم نکرد. مهمانی و دورهمی‌‌ای هم در کنار نبود که کسی بخواهد به خاطر آن‌‌ها رژیم‌‌های کوتاه‌‌مدت سفت‌وسخت بگیرد یا نگران آن باشد که مادربزرگ در جشن شکرگزاری او را به دلیل ظاهر و اندامش تحقیر کند.

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید