نائومی اوساکا، ستاره تنیس ژاپنی، اعلام کرد که از مسابقات اوپن فرانسه (مسابقات تنیس آزاد فرانسه) کنارهگیری خواهد کرد پسازآنکه به دلیل صحبت نکردن با رسانهها در طول این مسابقات، جریمه و تهدید به محرومیت شد، حالآنکه میخواست از سلامت روانیاش محافظت کند. واکنشهای اولیه مسئولان مسابقات اوپن فرانسه و دیگران در این خصوص، نشانهای از حس تأثر یا نگرانی در خود نداشت بلکه اوساکا را به دلیل انجام ندادن مسئولیتها و وظایف حرفهایاش مورد انتقاد قرار دادند. این اتفاق در شرایطی رخ داد که امتناع او از مصاحبه با رسانهها پس از یک پیروزی در دور اول مسابقات پیش آمد برخلاف دیگران که معمولاً به دلیل شرکت نکردن در نشستهای مطبوعاتی پس از شکستشان در مسابقه، جریمه میشوند.
موقعیت پیچیده و بغرنجی که به دنبال این اتفاق پیش آمد و همچنان نیز در حال شکل گرفتن و شدت یافتن است، دو اولویت را در مقابل هم قرار داده و به سنجش و بررسی آنها میپردازد: یکی التزام فرد به انجام دادن تماموکمال نیازمندیها و مسئولیتهای حرفهایاش که در مورد خاص اوساکا شامل صحبت کردن با رسانهها میشود و دیگری محافظت کردن فرد از سلامت فکری و روانیاش. درحالیکه جراحت و آسیب فیزیکی بهطور عادی و معمول بهعنوان دلیلی مشروع و موجه برای اجرا نکردن برخی ابعاد وظایف و مسئولیتهای یک فرد، پذیرفته میشود؛ اما همچنان راه درازی باقی مانده است تا آسیب روانی یا احساسی نیز به همان سطح از توجه یا مشروعیت و مقبولیت دست پیدا کند. بهعنوانمثال، آنتونی دیویس، بسکتبالیست تیم لس آنجلس لیکرز، پسازآنکه در اوایل همین هفته از ناحیه کشاله ران دچار کشیدگی و آسیب شد، با مطبوعات گفتوگو نکرد. این تصمیم که در رسانهها نیز به آن پرداخته شد، مورد پذیرش عموم قرار گرفت. آسیب جسمی دیویس حتی به بحث و گفتوگو درباره این موضوع منتهی شد که آیا بهتر نیست ورزشکاران فصلهای کاری کوتاهتری داشته باشند و فشار کمتری را متحمل شوند.
