«ارباب پونتیلا و نوکرش ماتی»؛ نقد مناسباتِ نابهنجار اجتماعی و سرمایهسالاری

سینماسینما، عزیزالله حاجی مشهدی
با تماشای تازهترین کارنمایشی میکاییل شهرستانی نویسنده و مترجم، بازیگر و مدرّس و کارگردان نام آشنای تئاتر، در خانهی هنرمندان ایران،برتری دارد.
کار و تلاش کارگردان نمایش «ارباب پونتیلا و نوکرش ماتی»، به راستی جای سپاس و قدردانی فراوان دارد، با این همه به نظر می رسد که برای اجرای هرچه شایسته تر چنین نمایش هایی، همواره باید فضاها و تالاهاری نمایشی بزرگ تر و مناسب تری را در نظر گرفت و همچنین در نمایش برخی شخصیت ها (از جمله ارباب پونتیلا)، با هدف باورپذیرتر کردنِ لحظه های بدمستی و ناهوشیاری این شخصیت، شاید به زیاده رَوی و بزرگ انگاری یک کُنش (مثلا آروغ زدن های پی درپی و..) یا رفتار کلامی حساسیت برانگیزی هم چندان نیازی نباشد.
