چرا بعضی اتفاق‌ها نمی‌افتد؟

بی‌قرار و مضطربم وقتی نمی‌نویسم؛ مثل معتادی که به جنس ناب نرسیده. از آخرین مدیرنویسی‌ام شش روز می‌گذرد. نه اینکه سوژه‌ نوشتن نباشد، نه.

بی‌قرار و مضطربم وقتی نمی‌نویسم؛ مثل معتادی که به جنس ناب نرسیده. از آخرین مدیرنویسی‌ام شش روز می‌گذرد. نه اینکه سوژه‌ نوشتن نباشد، نه.

چرا بعضی اتفاق‌ها نمی‌افتد؟

به گزارش اصفهان زیبا؛ بی‌قرار و مضطربم وقتی نمی‌نویسم؛ مثل معتادی که به جنس ناب نرسیده. از آخرین مدیرنویسی‌ام شش روز می‌گذرد. نه اینکه سوژه‌ نوشتن نباشد، نه. دست‌کم برای نوشتن یک مدیرنویسی سیصدچهارصد کلمه‌ای یک ساعت مفید وقت لازم است. بگذریم از وقتِ ذهنی که صرف می‌شود برای جست‌وجوی شروع و پایان و سناریوی متن. یک‌وقت‌هایی همین فکر کردن به آنچه قرار است نوشته شود هم بلای جان نوشتن می‌شود. حتما از صدوچهل دانش‌‌آموز، سوژه‌ای برای نوشتن پیدا می‌شود. چند نمونه مثال بزنم:

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *