سینماپرس: «هاتف علیمردانی» با بیان این مطلب که سینمای شاعرانه در تعریف کلاسیک نمیگنجد، گفت: من معتقدم که یک فیلمساز وقتی دنبال سینمای شاعرانه است، نباید دغدغه جذب مخاطب را داشته باشد. درست مثل حافظ که وقتی شعر مینوشت، به مخاطب فکر نمیکرد؛ شعر بود و مخاطب بعداً پیدا شد. اگر اثر، فیک یا سطحی نباشد و ساختارمند و هدفمند باشد، بیان احساس درست خودش اتفاق میافتد و به نظر من همین تعریف، بدون نیاز به تعریف کلاسیک، میشود سینمای شاعرانه.
«هاتف علیمردانی» کارگردان فیلمنامه نویس و تهیه کننده سینما در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس در مورد ماهیت و تعریف شاعرانگی در سینمای ایران به عنوان رویکرد جدید متولیان سازمان سینمایی در دولت چهاردهم، اظهار داشت: شاعرانگی در سینما، از نگاه من به عنوان کسی که سالها در حوزه شعر فعالیت کرده و ترانهسرایی کرده است، یعنی خودش سالها شعر نوشته و سپس وارد سینما شده، بخشی از روح یک اثر هنری است و ما لازم نیست برای آن یک ساختار و کانسپت مشخص تعریف کنیم! لزوماً یک فیلم سینمایی شاعرانه نباید از لحاظ ساختاری فاصله زیادی با داستان گویی داشته باشد. یا دارای ایهام ها و ایجازهای پیچیده ای باشد.