١٦ فروردين ١٣٩٦
امروز صنعت بازی رایانهای را که عمری کمتر از ۴ دهه دارد سومین صنعت پولساز جهان میشناسند؛ صنعتی که به دلیل ماهیت صادراتی خود، در کنار تفریح، ارزآوری، اشتغالزایی و ثروت را با هم به همراه خواهد آورد، بر همین اساس نیز امروزه بخش مهمی از تولید ناخالص داخلی کشورهای توسعه یافته به فناوریهای نرمافزاری مانند بازی تعلق دارد.
چاقوی دو لبه حمایتها
شاهین طبری، رئیس کمیسیون نرمافزار سازمان نظام صنفی رایانهای معتقد است در مسیر رشد صنعت بازی، حمایتهای مثبتی انجام شده، اما از آنسو مواردی وجود دارد که بهصورت مانع در برابر بازیسازان قد علم کرده است. طبری در این زمینه به گسترش تجارت میگوید: به عقیده من رویکرد حمایتی بنیاد ملی بازیهای رایانهای تاکنون مثبت بوده اما در این میان از دولت نیز انتظار حمایت بیشتری داریم.
دولت در این حوزه وظیفه قانونگذاری را بر عهده دارد و هرچند اقدامات زیادی را به ثمر رسانده، اما میبینیم گاهی هم به ضرر این حوزه عمل میکند. بهعنوان نمونه میبینیم که دولت به دنبال مبارزه با قاچاق کالا است، بااینحال بازیهای خارجی بهرایگان در کشور عرضه میشود و در فضایی که همزمان با تزریق سم، به پرستاری از بیمار میپردازیم، نمیتوان انتظار بهبود شرایط را داشت. دولت باید تصمیم بگیرد این صنعت را در رده صنایع مهم قرار دهد و نسبت به حمایت از آن اقدام کند. رئیس کمیسیون نرمافزار سازمان نظام صنفی رایانهای در ادامه سخنان خود از دغدغه دیگری به نام نبود قانون کپیرایت نام میبرد و میافزاید: نبود قانون کپیرایت باعث نابودی صنعت نرمافزار بهویژه بازی شده است. همین موضوع باعث شده برخلاف کشورهای دیگر، نام شرکتهای نرمافزاری ایران در فهرست هزار شرکت برتر هم به چشم نخورد. بااینحال بازهم وضعیت سایر حوزههای نرمافزاری نسبت به بازیسازان بهتر است.
در این میان بازیسازان برای بقا در بازار رقابت گاهی دست به کپیبرداری از نمونههای خارجی میزنند که هرچند مورد استقبال ایرانیها واقع میشود، اما به دلیل نقض قانون کپیرایت جهانی، به سدی برای عضویت ایران در این کنوانسیون و ورود به بازار جهانی تبدیلشده است.
نیاز جدی به مراقبت و حمایت
هادی جعفریمنفرد، معاون بنیاد ملی بازیهای رایانهای نیز یکی دیگر از صاحبنظرانی است که در بررسی چالشهای حوزه بازی در ایران به گسترش تجارت میگوید: صنعت بازیسازی در ایران صنعتی نوپا است و پدیده کپی که یک چالش برای حوزه نرمافزار به شمار میآید، در سالهای نخست امری اجتنابناپذیر است. بااینحال این مشکل را نمیتوان به تمام جامعه بازیسازان تعمیم داد و رفتاری مشترک میان همه دانست. درحالحاضر در ایران دانش و فناوری تولید بازی پیشرفت کرده و باوجودآنکه همیشه با مشکل کمبود بودجه دستبهگریبان هستیم، با تکیهبر نیروی انسانی و ظرفیتهای موجود امیدواریم تا سال آینده شاهد رونق بازی واقعیت مجازی در ایران باشیم. جعفریمنفرد در پایان سخنان خود به نقش بنیاد ملی بازیهای رایانهای در برطرف کردن چالشهای این حوزه اشاره میکند و میافزاید: در بخش حمایتهای مالی این بنیاد بیشتر به کمک بازیهای صادراتی آمده و برای کمک به سایر بازیها وام وجوه اداره شده از یکسو و معاونت علمی و فناوری نهاد ریاستجمهوری از سوی دیگر وارد عمل میشوند. با این حال در بخش حمایتهای غیرمالی سعی کردیم با فراهم کردن زیرساختهایی مانند ایجاد مرکز آموزش و تجهیز مراکز رشد به کمک بازیسازان بشتابیم. فراتر از آن تلاش کردیم در جهت حمایت از ورود بازیهای ایرانی به عرصه بینالملل ۳ بازی برتر را بهصورت کارشناسی شده شناسایی کرده و با کمکهای بلاعوض و با تعیین ناظر مشخص، آنان را در همه مراحل تولید یاری کنیم.