همیشه وقتی در مورد فیلم پیچیده صحبت میشود، به همان معماهای قدیمی میرسیم؛ فیلمهایی با طرحهای هزارتو، قوانین پیچیده یا پیچشهای تکاندهنده که حتی تیزبینترین بینندگان را هم غافلگیر میکند. صادقانه بگویم، گاهی تماشای یک فیلم پیچیده که مثل یک بازی فکری توجه کامل مخاطب را میطلبد و نیازمند تماشای دوباره است، لذتبخشتر از تماشای ده فیلم بلاکباستری است. مثلا آثاری چون دانی دارکو (Donnie Darko)، پرستیژ (The Prestige)، پی (Pi) یا آبی تمام عیار (Perfect Blue) را در نظر بگیرید، در واقع این فیلمها جزو بهترین عناوین فهرستهای فیلمهای پیچیده تمام دوران هستند.