شفقهای قطبی یا چراغ شمال نمایش حیرت انگیزی از بازی رنگها است هنگامی که تعامل میدان مغناطیسی زمین و ذرات باردار خورشیدی شبهای سرد مناطق شمالی و جنوبی زمین را نورباران میکند.
شفقهای قطبی در حول محور مغناطیسی زمین به وجود میآیند و تقریباً در محیطی دایره وار دور این محورها قابل مشاهده هستند. از آنجا که قطب مغناطیسی و جغرافیایی زمین کاملاً بر هم منطبق نیست گاهی این شفقها در مناطقی که انتطار ظهورشان را نداریم نیز دیده می شوند. در نیمکرهی شمالی شفقهای قطبی از ساحل شمالی سیبری، اسکاندیناوی، ایسلند، مناطق جنوبی گرینلند و شمال کانادا و آلاسکا قابل مشاهده هستند.
در نیمکره ی جنوبی نیز امکان به وجود آمدن شفقهای قطبی وجود دارد اما نه به اندازهی نیمکرهی شمالی. منطقهی قابل مشاهده در نیمکرهی جنوبی عمدتا بر فراز قطب جنوب یا اقیانوس جنوب است. برای دیدن شفقهای قطبی جنوب باید به تاسمانی بروید یا شاید از مناطق جنوبی آرژانتین و فالکلند نیز بتوانید این شفقها را ببینید اما امکان آن ضعیفتر است. در ادامه حقایق خیرهکنندهای را دربارهی این نورهای زیبا خواهید خواند.
۱. یونهای مختلف رنگهای مختلفی را میسازند
هنگامی که الکترونها و پروتونهای جدا شده از سطح خورشید به دام میدان مغناطیسی زمین میافتند بیشتر آنها در جهت دوایر مغناطیسی مارپیچ زمین به سمت قطبهایcenter size-full wp-image-7731″ src=”https://www.nariya.ir/wp-content/uploads/2014/12/hhs1843.jpg” alt=”hhs1843″ width=”450″ height=”298″>
۸. نمیتوان نمایش آنها را پیشبینی کرد
همانطور که قبلا گفته بودیم یکی از مشکلترین پیشبینیها در فیزیک، پیشبینی زمان خروج جرم از تاج خورشیدی (CME) است. اساساً پیشبینی اینکه پس از قرار گرفتن یک لکهی خورشیدی روبروی زمین چقدر امکان فوران نوع X و CME وجود دارد کاری بسیار دشوار است.CME ها خود دارای قطبهای مغناطیسی هستند و برای ما هنوز غیر ممکن است بفهمیم این فورانهای جرم در چه جهتی رخ میدهد مگر هنگامی که به زمین برخورد کرده و تولید شفقهای قطبی را بکند. بنابراین هنوز راهی برای پیشبینی شفقهای قطبی وجود ندارد. با این حال وبسایت NOAA نقشهی آنلاینی دارد که دادههای روزانه از شفقهای قطبی را جمع کرده و طبق آمار مناطقی که احتمال رخ دادن شفقهای قطبی در آنها بیشتر است را نشان میدهد.
منبع:زومیت